Plekjes inParkstad: Pad nabij Anstelerbeekbrug Kerkrade

In Kerkrade, Poëzie door Jan WiddershovenPlaats een reactie

icarus slodderige regens kwijlen terwijl een spiegel van land het gezicht vormt waaraan stoppels ongeschoren prijken in de rimpels van een tractor spoor. de witte icarus licht op tegen een grauwgrijze achtergrond van ongehuild verdriet en laat een omgekeerde schaduw vallen over het zompige bruin. hoe zal het gevoel aan de achterkant van de zon, waar het licht steeds mooier … Lees verder

Plekjes inParkstad: Brunssummerheide nabij Roode Beek

In Brunssum, Gemeentes, Poëzie, Verhalen door Jan WiddershovenPlaats een reactie

paarse blos terwijl ik zin heb in paars zweeft mijn vlees en bloed weg van het geraamte. ik vlieg tussen herten en verhalen op en neer. de schim van het schuimbekkende monster rent onverdroten in rotvaart weg van mijn nieuwe realiteit. verzorg ik mijn verleden nog wel met gepaste regelmaat? is mijn toekomst al voorzien van labels? de tijd dat … Lees verder

Vaarwel Godin

In Cultuur, Evenementen, Heerlen, Poëzie door Widdy72Plaats een reactie

vaarwel-godin

Hoe valt een schijnsel uit het niets te zien in zwart en wit geluid? Vertoont het goddelijke ooit nog beelden van intense jacht? Was vroeger alles beter dan de nakende gewaarwording dat sport en spel verworden is tot bank en stoel voor de tv? Het oog op stad en volksvermaak heeft met mij mee gekeken waar een deel van mijn … Lees verder

Leipe Pipo – deel 17

In Fictie, Heerlen door Nancy Bastiaans-LommenPlaats een reactie

Leipe-Pipo-17

Het arrestatieteam valt de hotelkamer binnen. Nijboer, Tervoort en Widdershoven worden geboeid afgevoerd. Anke staat in de deuropening. Een gedaante stapt achter haar vandaan. Dokter Stevens loopt zonder groeten door naar het bed en ontfermt zich over Renée. ‘Anke, wat is dit? Wat doet hij hier en hoe wist je …? Erik gebaart druk met zijn handen. ‘Ga even zitten, … Lees verder

Boom

In Beeldspraak, Heerlen, Poëzie door Widdy72Plaats een reactie

boom

Onrechtlijnig sta je in het leven met dicht vertakte arteriën kaal nog van koude stormen reikend naar een dichtere hemel. Stel ik geef mijn lot uit handen om te wiegen in jouw schoot, wie zal jou gaan verbranden om te geraken aan mijn dood? Ommuur mij met een schors verdroogd uit al je sappen. Bescherm mijn allereindste tot aan mijn … Lees verder