Drie kwatrijnen

In Beeldspraak, Poëzie door Jan WiddershovenPlaats een reactie

1. Het leven slaakt in kalme rust een kreet van dieper hartenlust naar ver gelegen dorre oorden waar liefde enkel wreedheid sust. 2. Vertrokken grimas, bloedend hart het einde grieft mijn naakte smart. Verruim mijn beeld van blinde hoop Laat zien welk onrecht jou nog tart 3. Verlost van koude nachten met een brits als liefdesstapelbed, nam ik jouw lichaam … Lees verder

Smeuïg

In Beeldspraak, Poëzie door Widdy72Plaats een reactie

De smeuïgste verhalen draaien om wantrouwen vanuit een gezonde dosis nieuwsgierige menselijkheid De smeuïgste verhalen blijven altijd boven drijven in het moeras waar eerlijk- en oprechtheid steevast zinken De smeuïgste verhalen zullen altijd blijven bestaan zolang gesprekken verder reiken dan klessebessen over het weer De smeuïgste verhalen draaien de plastic deksel van een veel te lang gesloten verwaarloosde pot pindakaas

Koffiepauzekan

In Beeldspraak, Poëzie door Widdy72Plaats een reactie

koffiepauzekan

Weer is nog eens, weer is mooi. Of vies natuurlijk, kan ook nog. Was dat een vraag of ook nog kan? Of kan het ook dat weer vies is? Kan is mogelijk, kan bevat koffie. Of thee natuurlijk, kan ook nog. Nee, is geen vraag of ook nog kan! Het is de vraag of thee nog kan? Koffie?

Boom

In Beeldspraak, Heerlen, Poëzie door Widdy72Plaats een reactie

boom

Onrechtlijnig sta je in het leven met dicht vertakte arteriën kaal nog van koude stormen reikend naar een dichtere hemel. Stel ik geef mijn lot uit handen om te wiegen in jouw schoot, wie zal jou gaan verbranden om te geraken aan mijn dood? Ommuur mij met een schors verdroogd uit al je sappen. Bescherm mijn allereindste tot aan mijn … Lees verder

Levensdoel

In Beeldspraak, Poëzie door Widdy72Plaats een reactie

Levensdoel

Welk doel heeft leven als niet degenen die ik liefheb noch de dwarsliggers mij roepen om bevallig te kronkelen in de as van mijn bestaan? Om te draaien in herinnering aan deze of gene aan iets of iets kleins dat het waard is genoemd te worden in het aangezicht van de terugblik? Welk doel heeft leven met vooruit geschoven pionnen … Lees verder

ik zeg je

In Beeldspraak, Poëzie door Widdy72Plaats een reactie

ik-zeg-je

ik zeg je dat het wel meevalt dat wat gezegd had moeten worden nu niet meer kan tijd-technisch we horen elkaar we horen bij elkaar maar de barrière tussen ons hoort hier niet ik zeg je dat wij wel meevallen in de context van liefde en verloop zitten wij nog in het eerste deel hoeveel delen volgen onze glippertjes op … Lees verder

Herontdekkingsreiziger

In Beeldspraak, Nieuws, Opinie, Poëzie door Widdy72Plaats een reactie

Alles dreigt in de soep te lopen ook al fladderen de kraaien gewoon tweemaal daags tussen velden op en neer als ware het midden november na een bloedhete zomer. We schrijven midden november na een bloedhete zomer de lente toont zich in al haar facetten. Terwijl herfst nog een winterslaap geniet schreeuwen profeten de wereld in brand. Ze smelten de … Lees verder

Verstikking

In Beeldspraak, Poëzie door Widdy72Plaats een reactie

Het fikt! Vuur legt zuurstofproductie lam de wereld stopt met draaien, voor even een momentopname zonder lucht. Ik zie de koppen al verschijnen boven toppen van bedrukte bomen. Advertenties zal het regenen op burelen van de linkse zon. ‘Dit kan toch zo niet langer? Zijn we nu echt gedoemd tot iets? Hoe lang nog gaat dit goed, hoe lang nog?’ … Lees verder

Gloeiende plaat

In Beeldspraak, Gemeentes, Poëzie door Widdy72Plaats een reactie

Kom met mij meenaar het eind van die gangdie de mijn en jouw werk zal belonen.Ik haal je hier weguit de gang van jouw levenwaar beitels slechts eindeloos honen. Kom met mij meekruip door tot het eindwaar de hamer een laatste keer slaat.Kom opa, meeik toon je jouw herfstin een uitzicht als een gloeiende plaat.