Masker

In Beeldspraak, Poëzie door Widdy72Plaats een reactie

Masker

het smachten
naar verlangen
om zielloos
in het leven
de martelingen
van hebzucht te
blijven incasseren
bleef ver weg
die avond waarop
wellende ogen
door tranen
verzachtend het
beeld projecteerden
van graaiende
blinde door wellust
gesmoorde van
valsheid geschifte
verzonnen demonen

inParkStad Advertentie

zo voelt dus vrijheid
geschonken door
hen die ons kennen
van halve waarheden
diep in hun binnenste
vergend het uiterste
van onze drang
naar beluisterde
woorden van dank
en onafhankelijk
oordelend of ze wel
toespitsen op het
besef van de rol
in hun waanbeeld
verfilmd in zwart wit
waar het bloeden
niet kleurt en de
pijn in het grijs
als een stervende
zwaan van ons
heen is gegaan

vrijheid verzacht
maar maskeert
nochtans wel
het halve verhaal

Over de schrijver

Widdy72

Schrijft gedichten in het Nederlands en in het dialect. Soms gaat het puur om het delen van een gevoel. Af en toe is het onderwerp ingegeven vanuit de actualiteit. Maar altijd is alles doordrenkt van kreten recht uit het hart.

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.