Leipe Pipo – Deel 8

In Verhalen door Nancy Bastiaans-LommenPlaats een reactie

De Jong en Veronique luisteren naar wat dokter Stevens over de situatie van Kel heeft te vertellen. Zo groot als de opluchting is, dat André de aanslag heeft overleefd, zo groot is ook de teleurstelling dat het gevaar nog niet geweken is. Dat Kel ook in zijn rug is geraakt roept vragen op. Na het gesprek gaan Erik en Veronique in ‘t Koffiehuuske op zoek naar antwoorden. Een bezoeker strompelt het eetcafé binnen en zakt in elkaar.

inParkStad Advertentie

‘Bel 112,’ commandeert Erik de ober en schuift een stoel onder de benen van het slachtoffer. Veronique trekt haar spijkerblouse uit en duwt daarmee op de buikwond van de kermende man. Binnen een mum van tijd is haar kledingstuk doordrenkt met bloed. Ze spreekt hem zacht toe. ‘Hou je ogen open. Weet je waar je bent en wat er is gebeurd?’ ‘Was getuige … net terug van bureau en …’ Zijn ogen vallen dicht. Veronique geeft hem routineus de nodige pijnprikkels. Hij reageert niet. ‘Shit, hij is in shock.’ Behendig legt ze hem in de stabiele zijligging.

‘De ambulance is onderweg. En nu?’ De ober friemelt nerveus aan zijn short. De Jong legt zijn hand op de schouder van de jongen. ‘Ken je deze man?’ Hij haalt zijn schouders op. ‘Het is oké, jongeman. Bekommer jij je maar om de gasten. Ik hoor de sirene al.’ Hij knipoogt en draait terug naar de Veronique die haar blouse inwisselt voor de handdoeken die een ander personeelslid haar aanreikt. Ze is sexy, denkt Erik en voelt behalve de adrenaline ook verliefdheid door zijn lichaam jagen. Ambulancebroeders komen binnen en nemen alles over. De Jong identificeert zich. ‘Wij moeten eerst naar het bureau. Daarna melden we ons bij de Eerste Hulp.’ Hij duwt zijn kaartje bij een van de broeders in de hand. ‘Als zijn toestand verandert wil ik een belletje, oké?’ De mannen knikken en rijden het slachtoffer op de brancard naar buiten. Langzaam vult de zaak zich weer met de gebruikelijke geluiden en beelden van Bourgondische gezelligheid. Erik legt zijn jas over Veroniques schouders en kust haar op haar slaap. ‘Je bent een kanjer. Zullen we?’ ‘Ja, het is hoog tijd om de getuigenverklaringen door te spitten, Erik.’ ‘Had hij een ID-kaart bij zich? ‘Die had ik niet eens nodig. Hij is één van die Heini’s van Demi-Sec’

Over de schrijver

Nancy Bastiaans-Lommen

is geboren en getogen in het centrum van Heerlen. Tot haar 36e heeft ze er gewoond en ook voor een groot deel haar werkzame leven als adviseur personeelszaken doorgebracht. Zo'n tien jaar geleden besloot ze met haar man de rust op te zoeken in het nabij gelegen Wijnandsrade. Inmiddels is ze teruggekeerd naar de stad waar haar hart ligt, Heerlen.

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.