Nee ik dan

In Gemeentes, Poëzie, Verhalen door Widdy72Plaats een reactie

nee-ik-dan

Twee schoenen sloffen voorbij.
Of het een paar is valt niet te zeggen
of ze ooit blijmoedig zijn geweest evenmin.
Dat ze het nu niet zijn tonen ze des te meer.
Meer nog dan het schoeisel zijn het
de kleren van de man die hem maken tot
de urban hoeder van de stadspark bankjes,
de paria van de overbevolkte winkelcentra,
de verspreider van inferieur bouquet,
het uitschot van de gesofistikeerde stad.
De man is een zwerver. Een hele goeie
dat wel. De opdruk van zijn steeg-colbert
getuigt hiervan nog het meest: pitbull.

Jacketti advertentie 2017

In zijn diepe kijkers vlamt een licht.
Getergd stiefelt hij heen en weer
zich vastklampend aan illusies
en aan mensen waarin hij zich vastbijt
totdat hij heeft wat hij wil. Friet van Piet
vertegenwoordigt voor hem een Bib Gourmand
vergeleken met de afhaalprullenbakken
die hij normaal pleegt te visiteren.

Ik observeer hem nu al een tijdje
vanuit mijn aangemeten afstandelijkheid
en hoe lang ik ook tuur, ik ontwaar geen
greintje malheur. Hoe goed ik mijn
vermoeide ogen ook de kost geef,
onder zijn tenue voldoet deze zwerver
in geen enkel opzicht aan zijn stereotype.

Nee ik dan, met mijn strak uitgelijnde rugzak
gevuld met leeggevreten broodtrommel,
uitgewrongen drinkbeker en laptop van de zaak.
Onze zaak is de mijne allang niet meer waarbij
het verplegen van emotionele access switches
een noodverband zal vergen als de schizofrene
firewalls de border routers zullen intimideren.

Nee ik dan, met holle frasen weerkaatsend
tegen een lambrisering van ingepakte poen.
‘Wat hebben we weer goed ons best gedaan
maar we zijn er nog niet’, terwijl de hele wereld
zich verlekkert aan de tijdelijke vruchten van
de laatst verslagen crisis. Zal ik dan, met verve,
de rol ooit kunnen spelen van de pitbull op straat
en in het kielzog van mijn latente dienstverband
de vrijheid kunnen proeven en uit de prullenbak
de geneugten van het leven kunnen pikken?

Over de schrijver

Widdy72

Schrijft gedichten in het Nederlands en in het dialect. Soms gaat het puur om het delen van een gevoel. Af en toe is het onderwerp ingegeven vanuit de actualiteit. Maar altijd is alles doordrenkt van kreten recht uit het hart.

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.