Leipe Pipo – Deel 2

In Fictie, Heerlen door Nancy Bastiaans-LommenPlaats een reactie

Leipe-Pipo-deel2

Kel wordt na Oad op Nuij wakker met een kater. Hij moet direct aan de slag. In de Schelmentoren van Heerlen zijn drie lijken aangetroffen. Twee prominente leden van de Winkbulle en nog een derde persoon waarvan de identiteit vooralsnog onbekend is. Ze liggen met ingeslagen schedels in de torenkamer. Kel vermoedt dat er meer dan één dader verantwoordelijk is voor dit gruwelijke tafereel. Een enkel voetspoor wijst volgens De Jong anders uit.

Bloemisterij Habets

Kel stapt van het onbekende lijk weg en manoeuvreert zich voorzichtig tussen de medewerkers van de technische dienst door om bij Erik aan de tafel aan te schuiven. ‘Trek je lange stelten in, De Jong.’
Erik recht zich. ‘Kel dat voetspoor, buitenaards grote maat, vind je niet?
André werpt een blik onder de tafel. ‘Ja, ik zou bijna denken dat jij de dader bent. Waar zijn je oversloffen?’
‘Stel je voor, André.’
Kel blijft stoïcijns onder het wegstervende lachsalvo van De Jong. Erik kijkt vertwijfeld, legt zijn rechtervoet op zijn linkerknie en trekt zijn mocassin uit. ‘Fuck, ik was blijkbaar nog niet wakker. Sorry, jongens.’ Hij houdt zijn schoen omhoog. De mannen en vrouwen van de technische recherche foeteren en schudden hun hoofden.
‘Wat nu, Kel?
‘Afwachten wat het sporenonderzoek oplevert, de identiteit van de man achter de bar achterhalen en natuurlijk de familie inlichten. Lever je schoenen maar in, we moeten zeker weten dat jouw profiel overeenkomt met dat op de vloer.

‘Ik denk dat ik het moordwapen heb gevonden.’ Widdershoven, hoofd technische dienst, houdt een scepter omhoog. Kel springt op. ‘Waar lag het?’
‘Dat is het vreemde. Ik draaide ons anonieme slachtoffer om. Hij lag erop, had het in zijn hand vast. Dat ding is loodzwaar.’
‘Ben je klaar Erik?’
De Jong propt zijn schoenen in de zakken die hem zijn aangereikt en trekt alsnog de sloffen over zijn sokken. ‘Nu wel. Wacht even, wat is dat?’
Widdershoven geeft de scepter over aan een collega. Hij gaat voor Erik door zijn knieën en pulkt een pompon tussen de planken uit. De wollen draden zijn met bloed doordrenkt.

Kel staat op. ‘We gaan, Erik. Laat ze de boel maar grondig uitkammen.’
‘Kunnen we even langs mijn huis?’ Eriks sloffen knisperen bij iedere traptrede naar beneden.
‘Doen we. Halt! Wat is dat?’ Kel vist zijn sleutelbos uit zijn jaszak en klikt het zaklampje aan dat hij gisterenavond nog gebruikte om het sleutelgat te vinden. ‘Daar in hoek achter de deur ligt nog iets.’
Erik gluurt over de schouder van André. ‘Gadver, is dat wat ik denk dat het is?’
‘Haal Widdershoven.’

Over de schrijver

Nancy Bastiaans-Lommen

is geboren en getogen in het centrum van Heerlen. Tot haar 36e heeft ze er gewoond en ook voor een groot deel haar werkzame leven als adviseur personeelszaken doorgebracht. Zo'n tien jaar geleden besloot ze met haar man de rust op te zoeken in het nabij gelegen Wijnandsrade. Inmiddels is ze teruggekeerd naar de stad waar haar hart ligt, Heerlen.

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.