Herfstig

In Beeldspraak, Poëzie door Widdy72Plaats een reactie

warmte strijkt niet neer
niet meer
ontstijgt onze lichamen
per adem
dekens stapelen hoog over
nog droog
eerst hemels wit dan grijs
en grauw

inParkStad Advertentie

een man veegt door zijn haar
en nog eens
draait in de wind en focust
verwilderd
zijn tooi lijkt stevig bestand
nog wel dan
toch is ook die herfstig gekleurd
al even

bladeren zigzaggen olijk neer
ratelen voort al schrapend
over grond
alvorens ze geheel versteend
tot gruis verpulveren

weg is de zucht en honger naar koelte
als koude zijn jasje uit heeft gedaan
is het met verlangen
juist andersom
dan met ons weer

Over de schrijver

Widdy72

Schrijft gedichten in het Nederlands en in het dialect. Soms gaat het puur om het delen van een gevoel. Af en toe is het onderwerp ingegeven vanuit de actualiteit. Maar altijd is alles doordrenkt van kreten recht uit het hart.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.