Een festival met een identiteitscrisis

In Landgraaf, Van Binnen en Van Buiten door Kevin GoesPlaats een reactie

Pinkpop

Beste Frank,
Zoals je weet, hou ik mij graag bezig met identiteitszaken. Deze week heb ik een interessante casus voor je. Het gaat om een festival, dat steeds maar weer probeert om haar vaste bezoekers buiten te houden. Dit festival probeert zichzelf iedere keer opnieuw uit te vinden, maar faalt daar zo grandioos in en draait alle veranderingen het jaar daarna weer terug. En dit herhaalt het al zeker vijftien jaar, met tegenvallend succes.

inParkStad Advertentie

Ik heb het natuurlijk over Pinkpop, het festival dat komend weekend weer losbarst in Groot-Heerlen. Als je naar het affiche kijkt van dit jaar en je je bril niet op hebt, dan lijkt het allemaal wel mee te vallen. De met grote letters geschreven hoofdacts zijn groots, Pearl Jam, Foo Fighters en voor de liefhebbers Bruno Mars zouden op elk festival welkome gasten zijn. Maar als je daaronder kijkt, zit er niet veel soeps meer bij. Daarbij komt dat Pinkpop het elk jaar weer voor elkaar krijgt om bands die goed bij elkaar passen (en die je dus graag allebei wil zien) tegenover elkaar programmeert, waardoor je dus altijd een deel van de show mist.

Maar dat is mijn eigen smaak, daar kan Pinkpop helaas weinig aan doen. Toch bekruipt mij steeds meer het gevoel dat vier á vijf grote bands door Mojo – het boekingskantoor van Pinkpop – neergezet worden en de rest ingevuld wordt door de toevallige stagiaire die er net twee maanden zit. Enige logica bij het boeken van de rest van het programma, zie ik niet. Waar je bij andere festivals vaak kunt verwachten welke muziek er op welk podium staat, is dat bij Pinkpop totaal niet het geval. Lil’Kleine en Miss Montreal staan doodleuk op hetzelfde podium als Foo Fighters. Dat vind ik op zijn minst raar.

Toch stopt de identiteitscrisis niet alleen bij de programmering van het festival. Volgend jaar bestaat Pinkpop vijftig jaar en dat willen ze groots vieren. Ze willen misschien zelfs een extra dag aan het festival toevoegen. Je zou zeggen dat het festival de trouwe bezoekers te vriend wil houden, maar op de negen-en-veertigste editie worden die eens goed gepest. Dat begon al toen de prijs van het ticket voor dit jaar aangekondigd werd. Een verhoging zat er natuurlijk aan te komen, maar om van 185 naar 235 euro te schieten, dat is wel een beetje veel van het goede.

Limburgers (volgens mij zo’n negentig procent van de bezoekers van Pinkpop) pikken veel en ook die prijsverhoging werd geslikt, maar toen vorige week allerlei andere nieuwe maatregelen aangekondigd werden, was de maat vol. Nu sta ik dit jaar niet op de camping en neem ik nooit een rugzak mee naar een festival, maar ik kon de boosheid goed begrijpen. Wij hadden ook altijd een partytent bij ons, want waar moet je anders een kampvuur onder bouwen? En als je drie vesten, een fles zonnebrandolie, een weekvoorraad tampons en een powerbank voor je telefoon mee wilt nemen, dan wil je toch een rugzak mee kunnen nemen? Voor het eerst lijkt Pinkpop nu open te staan voor deze kritiek: partytenten zijn toch toegelaten. Nu hoop ik dat je dit jaar dan ook over het gras mag lopen, dat je bier mag drinken in plaats van water en dat je eindelijk eens een keer mag zitten op het asfalt.

Het is namelijk wel nodig dat Pinkpop eens stopt met de ‘Buy us, fuck you’-mentaliteit die het festival zo kenmerkt. Want volgend jaar tijdens die vijftigste editie van Pinkpop is er nog een leuk festival: Best Kept Secret. Ik ben nu al benieuwd hoe die strijd gevoerd gaat worden komend jaar.

Tot straks!
Kevin

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.