De valse snaar (slot)

In Verhalen door Nancy Bastiaans-LommenPlaats een reactie

Valse-snaar-slot

Het team bevindt zich in een benarde positie. In de geheime catacomben van de Pancratiuskerk zijn ze ingesloten door een groep mannen in gewaden. Allen dragen ze een masker van Pauls gezicht en houden het team onder schot. Een eerdere poging van Erik om een noodkreet naar Nicolette te whatsappen, mislukt. Nergens is er een andere uitgang dan de deur waardoor ze naar binnen zijn gekomen.

inParkStad Advertentie

Op commando van de opper ‘Paul’ legt het team hun wapens op de grond en tikken het met hun voeten richting de gijzelnemers. Erik duwt nog een paar keer tevergeefs op verzenden.
‘Zo heer Kel en consorten.’ Tussen de leider en André zit nog maar een paar centimeter. ‘Jullie dachten slim te zijn om ons naar hier te volgen?’
Kel zwijgt.
‘Nou, vertel eens wat denk je ervan? De grote Kel die alles oplost staat met zijn mond vol tanden.’ Hij buldert het uit. Zijn volgers lachen ingetogen mee. André blijft onverstoord de ruimte verkennen voor zover de muur van gewaden dat toelaat.
‘Is het meesterbrein nog steeds op zoek naar een uitweg?’ De leider zoekt zogenaamd mee. ‘Zal ik je helpen?’ Door zijn handgebaar splitst de groep zodat er zicht op de rest van de ruimte ontstaat. ‘Daar achterin misschien?’ vraagt hij sarcastisch. Het spijt me.’ Opnieuw barst hij in een gemene lach uit en houdt zijn pistool tegen Kels slaap. Zijn volgers lachen nerveus mee. André draait zijn hoofd in een ruk naar Erik, wijst met zijn ogen naar een hoek in de ruimte en draait kalm weer terug. ‘Ho, rustig aan rechercheurtje.’ Hij duwt de loop nog iets harder tegen Andre’s gezicht en dwingt hem met zijn andere hand op zijn schouder tot knielen. ‘Ik denk dat Heerlen toe is aan een nieuwe speurneus.’

Erik springt op de leider die André op een haar na mist. De volgelingen houden de rest van het team hardhandig in bedwang. Er ontstaat een worsteling. Erik weet hem heel even het pistool afhandig te maken maar omdat hij kijkt of André in orde is, grijpt de leider zijn kans en houdt beide heren onder schot terwijl hij overeind krabbelt. Een knal laat alle aanwezigen opschrikken. Erik en André kijken naar waar het geluid vandaan komt en zien stukken kalk van het plafond vallen. Rook vult de ruimte.

André opent zijn ogen en weert de hand die hem opnieuw op zijn wang wil tikken. Als zijn wazige zicht bijtrekt, schiet hij overeind van schrik. ‘Onmogelijk. Dit is godsonmogelijk.’ Hij bevoelt het gezicht dat voor hem staat, knijpt erin en trekt eraan.’
‘Au, doe normaal.’
‘Je bent echt, geen masker,’ stamelt Kel.

Jos Widdershoven stapt naar voren en gaat bij Paul staan. ‘Sorry kerel dat we je zo voor de gek moesten houden. Al jaren werken Paul en ik samen met de geheime dienst aan de zaak van de ‘valse snaar’ ofwel het ontmantelen van het Lindelauf-sekte.’
Om Paul en Jos heen staan de kok, de portier en Hélène en bandleden van Paul.
Jullie? Allemaal in het complot?’
Hélène laat hem de zender zien waarmee ze het ingesloten team konden lokaliseren.
Jos kucht. ‘Ja, allemaal. We moesten jou en je team even op het ‘valse’ spoor zetten om tijd te winnen. Jij moest je pijlen richten op Lars Ickenroth en Joep van Wijk. Jaloezie, of genoeg van eventuele sterallures als motief, dat zou je wel even pikken en bezighouden. Lang genoeg om de ‘Lindelaufs’ het gevoel van onoverwinnelijkheid te geven en fouten te laten maken.

Erik en de overige teamleden voegen zich bij hun baas. Duf kijken ze naar elkaar en vol ongeloof naar Paul.
De zojuist ontwaakte leden van de Lindelauf- sekte zijn van hun maskers ontdaan en in de boeien geslagen. De leider Bas Lindelauf schreeuwt over hel en verdoemenis, over hoe vastgoedmagnaten de kunst en cultuur naar de knoppen helpen. Dat de politiek te veel rotte appels heeft en alleen de Lindelaufs de boel nog kunnen redden.
Kel zucht ‘Heb ik weer, extreem muzikale activisten. En wat heeft dat met jou te maken? Als iemand van de daken schreeuwt dat sommige politici hardleers zijn, ben jij het wel.’
Paul grinnikt. ‘Precies en wie had jij gearresteerd als de aanwijzingen naar de politiek zouden leiden. Probleem in een keer opgelost toch?’

‘Gelukkig had ik de kogelvis perfect bereidt,’ zegt de kok trots en knipoogt.
Bas Lindelauf brult woedend dat de kok nog wel zou boeten voor zijn hoogverraad.
Kel schudt zijn hoofd. ‘Mafkezen, ja allemaal. jij ook Widdershoven.’

Die avond in café Pelt bespreken ze met zijn allen de ins-en outs van de zaak onder het genot van een drankje en kaasplankje. Erik tikt Kel aan. ‘Wat ben je toch afwezig?’
André schraapt zijn keel. Iedereen is stil en wacht op wat hij gaat zeggen.
‘Paul had gelijk, was het de Lindelauf-sekte gelukt hun plannen door te voeren en waren er geen valse sporen uitgezet dan had er nu iemand onschuldig vastgezeten. Ik ben moe jongens, helemaal op en neem een sabbatical.’
Het team proost op een goede afloop en op Kels voorgenomen time-out maar vooral op een spoedige terugkeer.
Op weg naar huis zingt Kel uit volle borst ‘ Zij gelooft in mij’ van Hazus en snuift de lucht van zijn Heerlen op.

(einde)

Over de schrijver

Nancy Bastiaans-Lommen

is geboren en getogen in het centrum van Heerlen. Tot haar 36e heeft ze er gewoond en ook voor een groot deel haar werkzame leven als adviseur personeelszaken doorgebracht. Zo'n tien jaar geleden besloot ze met haar man de rust op te zoeken in het nabij gelegen Wijnandsrade. Inmiddels is ze teruggekeerd naar de stad waar haar hart ligt, Heerlen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.