Een schizofrene marionettenspeler

In Beeldspraak, Heerlen, Poëzie door Widdy72Plaats een reactie

schizofrene-marionettenspeler

Een stille zwenking met zijn pols
laat onverwacht de lucht bewegen
De pop zijn arm wijst naar voren
de pop zijn voeten staan nog stevig
De marionettenspeler kijkt en lacht
schalks en aanzienlijk vergenoegd
De pop staart ondoorgrondelijk
de pop lijkt nooit verwonderlijk
Want de pop is een pop
een marionet van zijn eigen droom
De pop blijft een pop
een aan touwtjes zwevende makke boom

inParkStad Advertentie

Met nooit aflatende beduchte drang
dirigeert hij de koordjes geheel naar wens
De pop zal lopen en ook weer stoppen
de pop zal dansen en diep slapjes vallen
De marionettenspeler oppert en sart
dwingend te zorgen voor al zijn beurzen
De pop volgt gedwee de bevelen
de pop doet net als zovelen
Want de pop is een pop
Talmend hardleers maar toch zo gewoon
De pop blijft een pop
er rest dan niets anders dan enkel de hoon

In het waanbeeld van zijn eigendunk
verbreekt hij plots zijn eigen verzet
en wordt daarmee uit eigen wil
een trekpop van zijn marionet

Over de schrijver

Widdy72

Schrijft gedichten in het Nederlands en in het dialect. Soms gaat het puur om het delen van een gevoel. Af en toe is het onderwerp ingegeven vanuit de actualiteit. Maar altijd is alles doordrenkt van kreten recht uit het hart.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.