Zibbith

In Cultuur, Evenementen, Verhalen door Frits HartgerinkPlaats een reactie

zibbith

Ik heb de naam Zibbith al eens eerder laten vallen. Een belangrijke tijd van mijn jeugd heb ik daar dan ook bij doorgebracht. In de Schepenbank in Oirsbeek had je al een jongerenvereniging, namelijk OJ. (Zegge “Oh Jee”). Op zondagavond was de Schepenbank open voor de jeugd, draaide een Disc Jockey de nieuwste platen (later CD’s) en, ik moet eerlijk zeggen, het was altijd wel gezellig.

inParkStad Advertentie

Zibbith

Een groep vrienden uit Oirsbeek vond dit niet genoeg. De muziek was te soft, de activiteiten te “lief”. Tijd voor een tweede vereniging! Eerst een naam verzinnen. Er lag een zak Nibbit chips op tafel en iemand zat met zijn Zippo aansteker te spelen. Vijf minuten later was de naam “Zibbith” geboren. De Schepenbank was een leuke plek om het weekendje stappen mee af te sluiten dus ik was wekelijks wel daar te vinden. OJ was leuk maar al gauw hadden de Zibbith avonden mijn voorkeur. Dan weer een bandje, dan weer een raar themafeest. Ja, hier voelde ik me wel op mijn plek. Ik was natuurlijk niet van “het durp” maar toch werd ik op gegeven moment gevraagd om bij de organisatie aan te sluiten. Eerst als “gewone” hulp maar al gauw sloot ik aan bij “het bestuur”.

We organiseerden legendarische evenementen zoals een Tiroleravond, een Tour of Duty feest (die Vietnamoorlogserie was destijds behoorlijk populair) en een jaarlijks kerstbal waarbij de Schepenbank van boven tot onder onder de papiersnippers (sneeuw) werd gegooid en er spontane “van de trap af skiën”-wedstrijden werden gehouden. Brandveiligheid? Hahaha, daar hadden we nog nooit van gehoord. Sterker nog, destijds mocht nog gewoon binnen gerookt worden dus de brandende sigarettenpeuken werden gewoon in de snippers uit getrapt.

Zibbith Zomercarnaval

Ieder jaar werd “het seizoen” traditioneel afgesloten met een zomercarnaval. Een van de leukste feesten van het jaar omdat het gewoon buiten was, op het grasveld voor de deur. Twee dagen opbouwen. Een groot podium waar een band optrad. Een grote buitenbar. Een barbecue. Kortom, één groot feest!
Op de zondag dat het daadwerkelijk plaats zou vinden was ook ieder jaar een traditionele jaarmarkt. Twee lange straten vol met kraampjes en een grote rommelmarkt op het marktplein. Door het hele dorp heen hingen luidsprekers waardoor gezellige muziek klonk die door het hele dorp te horen was. Wij waren verrassend vroeg op, na in de schepenbank geslapen te hebben en kwamen er per toeval (je loopt wat rond… je trekt eens wat deuren open…) achter dat de muziekinstallatie, waarmee je dus in het hele dorp te horen was(!) in de Schepenbank stond…. Inclusief microfoon….
Het toeval was dat John’s vriendin Meike lekker thuis was gaan slapen… en er aan de lantaarnpaal vóór haar slaapkamerraam een luidspreker hing…..
Kraak…  fluit….
Goedemorgen…. Goedemorgen lieve Meike… wakey wakey…. Sta je op? Kom je gezellig weer naar de Schepenbank? Neem je koffie mee?
Op de een of andere manier was de beheerder van de Schepenbank (en de vaste barman bij OJ), Wout, er eerder dan Meike…. Woedend! Wat we wel niet in ons hoofd haalden?
Dat zouden die van OJ nooit doen. Echt weer zo’n stomme Zibbith-actie.
Hij had niet eens koffie mee gebracht. Zo jammer.

Gezonde concurrentie

Er was uiteraard een gezonde concurrentiestrijd gaande tussen Zibbith en OJ en deze liep wel eens uit de hand. Die middag liepen John en ik over de rommelmarkt en daar vonden we een stapeltje mooie, intacte, “bonnenboekjes”. U weet wel, van die bonnen met cijfers erop die je weleens bij het inleveren van je jas bij een garderobe krijgt. Voor 10 cent per boekje! Al snel hadden we weer een leuke grap verzonnen. Wij hebben bij ELKE kraam op die gehele jaarmarkt bonnen af gegeven met de mededeling “Deze krijgt u aangeboden door jongerenvereniging OJ. Als U deze inlevert bij de friture krijgt U een gratis snack.
Echt waar jong? Wat leuk! Nou dat is wel een mooie actie van jullie.
Ja ja, zo zijn we wel bij OJ…
Daarna snel naar de markt waar we ons verdekt opstelden bij de feesttent, met een mooi overzicht op de enige friture van het dorp….
We hebben ons uiteraard kromgelachen om de scheldpartijen die we daar zagen ontstaan met Zef, de eigenaar.
“Een bon? Wat moet ik daar mee?”
“Die kregen we aangeboden van jongerenvereniging OJ. Die konden we hier inleveren voor een snack.”
“Daar weet ik helemaal niks van! Gewoon betalen he!”
“Ja maar…”
“Niks mee te maken! Betalen!”

De ene na de andere klacht kwam binnen bij OJ die middag. Hun “goede naam” in een keer weg! Het OJ bestuur was dan ook met spoed bijeen geroepen om uitleg en verontschuldigingen aan te bieden aan Zef! Hij was WOEDEND. Dit was schandálig! En wij? Wij stonden inmiddels hard mee te swingen met onze band op ons eigen Zibbith zomercarnaval!

Over de schrijver

Frits Hartgerink

inParkstad columnist met het hart op de tong. Zijn herkenbare verhalen vol humor zetten aan tot nadenken, maar altijd met een knipoog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.