Ouderwets Heerlens doemdenken over het Maankwartier

In Heerlen, Van Binnen en Van Buiten door Kevin Goes1 Reactie

Maankwartier

Beste Frank,

inParkStad Advertentie

Het Maankwartier. Hoeveel brieven moeten we nog vullen over het prestigeproject van de gemeente Heerlen? En prestigeproject bedoel ik niet eens negatief, alles wat er tot nu toe staat, ziet er geweldig uit. Het is naar mijn mening het mooiste nieuwbouwproject van Nederland, maar toch blijf ik mij afvragen of het wel iets voor Heerlen is.

Begrijp me niet verkeerd, Heerlen verdient weer wat allure, na al die zooi die er sinds de jaren 60 gebouwd is. In de documentaire van Aart Zeeman waar jij het over had, kwam dat duidelijk naar voren. Maar net als jij, miste ik ook iets. Of het nou die kritische noot was die ik miste bij Aart zelf, of dat het tegengeluid zo summier en lachwekkend naar voren kwam, ik weet het niet.

Ik heb de documentaire nog een tweede keer gekeken. De eerste keer was ik namelijk vol lof, omdat mijn stad Heerlen er zo goed en zo mooi op stond. Maar bij de tweede keer kijken, begon ik toch een beetje te twijfelen. Een documentairemaker die duidelijk bevriend is met zijn onderwerp, kan die wel een kritische blik werpen op het geesteskind van dat onderwerp? Ik denk van niet.

Had ik het zelf beter gedaan? Zeker niet, want ook ik heb veel te veel belangen in Heerlen. Ik zou ook geen goed beeld kunnen schetsen van de situatie in Heerlen, omdat ik vooroordelen heb. Van mijn kant zouden die waarschijnlijk positief zijn, omdat Heerlen nog altijd mijn thuis is. Maar voor de neutrale kijker zou ik een verkeerd beeld schetsen. Helaas vind ik dat dit in de documentaire van Aart Zeeman ook gebeurd is.

Dat komt natuurlijk omdat Aart ook een halve Heëlesje jong is. Hij heeft een band opgebouwd met onze stad en heeft daarmee ook de Heerlense roze bril overgenomen. Hij ziet de afbraakpanden wel en brengt ze ook in beeld, maar gaat veel te veel mee op de wolk die Michel Huisman voortbeweegt. Voor kritiek is geen plek en dat vind ik schadelijk. Nu lijkt het namelijk alsof er alleen een vastgoedbaas uit Amsterdam en een onafhankelijk raadslid uit Heerlen tegen het project zijn. Maar iedereen in Heerlen weet dat er nog veel meer stemmen tegen het Maankwartier zijn.

Daar laat hij steken vallen, wat jammer is. Ik ben altijd trots als Heerlen op televisie is en ik heb ook echt genoten van de documentaire, maar als kritisch kijker werd de hosanna-stemming ook mij te veel. Misschien ben ik een zuurpruim, want ik hoop echt dat het Maankwartier een succes wordt. Maar ik ben bang dat de winkels binnen de kortste keren weer leegstaan, dat het nieuwe project het leven uit de rest van de stad trekt of dat het mooie wit dat in de wijk gebruikt wordt, heel snel grauw wordt.

Noem het doemdenken, maar ik baseer mijn angsten op het verleden. Hoe vaak werd er in Heerlen wel niet beloofd dat het beter zou worden en dat het alleen maar slechter werd? Kijk naar het Corio Center, ook met veel bombarie aangekondigd en geopend. Met een MegaMarkt in de kelder en bomvol nieuwe winkels. Nu, nog geen twintig jaar na de opening, is ook dit winkelcentrum een troosteloos bouwwerk vol outletwinkels. Natuurlijk, in het middendeel is nog genoeg te doen, maar de aanlooproutes nodigen niet uit tot vrolijkheid.

De angst dat dit gebeurt bij het Maankwartier, overheerst bij mij. En dat komt totaal niet door Michel Huisman en zijn plan. Dat is namelijk geweldig en dat ziet er top uit. Dat was in de documentaire ook te zien. Maar die angst ligt bij de gemeente Heerlen. Wie zegt dat een toekomstig gemeentebestuur ook zo achter het project staat? In maart zijn gemeenteraadsverkiezingen en wat er dan achter de knoppen zit, is nog onbekend. Zodra het Maankwartier af is, ligt het niet meer in handen van Michel Huisman. Dan zijn de vastgoedmagnaten, ProRail en de gemeente aan de beurt. En twee van die drie interesseert het helemaal niets dat er leegstand komt of dat de viezigheid van de muren naar beneden druipt.

Wat ik hoop, is dat het Maankwartier – als het eenmaal af is – door heel Heerlen omarmt wordt. En dan vooral door de nieuwe gemeenteraad en de gemeenteraden die nog volgen. Dat de stad ervoor zorgt dat het nieuwe stationsgebied niet dezelfde kant op gaat als al die vorige winkelcentra. Dat de vastgoedmagnaten die de panden in handen krijgen, een boete krijgen zodra er iets leegstaat en dat elke verbouwing of overkapping die gepland wordt, niet door gaat. Alleen zo zorg je ervoor dat het Maankwartier ook echt het succes wordt dat geschetst werd in de documentaire van Aart Zeeman.

Groet,

Kevin

Over de schrijver

Kevin Goes

Broodjournalist voor een landelijke omroep, schrijft in zijn vrije tijd. Heeft een boek gepubliceerd over identiteitsfraude. Woont in Amsterdam, maar met Heerlens bloed en volgt daarom de ontwikkelingen in zijn geboortestad met een kritisch oog.

Eén reactie op “Ouderwets Heerlens doemdenken over het Maankwartier”

  1. Je kan de vormgeving wel mooi vinden, maar Maanplein leidt tot niets, Weller zal veel boete moeten betalen voor leegstand en de eigenaar van de 2500 m2 kelder die voor eeuwige leegstand zijn afgetimmerd onder het plein ook, en nog meer als de Jumbo weer vertrekt. De stad kan al die toevoeging van bestemmingen waar al zoveel leegstand in is niet hebben, en van een uur Roel Leers heeft Zeeman niets uitgezonden, van 1,5 uur mij 1,5 (geknipte) minuut, en Christian Petermann heeft zijn verhaal met de strobalen weer eens niet uit mogen leggen aan het publiek. Hij werd door Huisman stroman genoemd, en heeft dus strobalen laten bezorgen…..en voor de woningen hadden natuurlijk ook vernieuwbouwde en gerenoveerde kantoorpanden kunnen worden herbestemd en getransformeerd!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.