Het Maankwartier is meer dan ‘een station’

In Heerlen, Van Binnen en Van Buiten door Frank Benneker3 Reacties

maankwartier

Hoi Kevin,
Heb je inmiddels de documentaire ‘Een hart voor Heerlen’ gezien? Ja? Mooi! Aart Zeeman, tv-maker die ook verdienstelijk triangelspeler is, ging met Michel Huisman op zoek naar het verhaal achter het Maankwartier. Hij liet de kunstenaar het verhaal vertellen hoe hij als beeldend kunstenaar zonder ervaring in de vastgoedwereld een groot project mocht ontwerpen. Een project dat inmiddels zijn voltooiing nadert.

inParkStad Advertentie

Zeeman liet ook tegenstanders van het Maankwartier aan het woord. Die zijn er genoeg; vooral te vinden achter de burelen van vastgoedkantoren met gebouwen in Heerlen, waar ze zich met de bouw van het Maankwartier gepasseerd voelen. Een Jos van de Mortel bijvoorbeeld. “Als je een station nodig hebt, bouw dan een station”, verklaarde hij. Waarmee hij dus impliciet aangaf dat de plannen die de gemeente Heerlen voor de hele stationsomgeving heeft hem boven de pet gaan. De fantasie en de inbeelding van een botsauto. Als dat de denkwereld is van die snelle vastgoedjongens, dan is meteen duidelijk waarom Heerlen zo vol staat met lelijke gebouwen. En dan snap je ook meteen waarom de gemeente uitkwam bij iemand ‘van buiten’, die wél ruimer kan denken dan in euro’s en in vierkante meters. Verder kwam aan bod raadslid Christian Petermann, die in een mail aan Huisman dreigde het ‘merk Michel Huisman’ kapot te maken en daar erg trots op was toen hij daarmee voor de camera werd geconfronteerd.

De kritiek van deze tegenstanders op ‘een hart voor Heerlen’ was vooral dat de tegenstanders te weinig ruimte kregen. Het doel van de documentaire was echter om het verhaal van Michel Huisman te vertellen, die als complete buitenstaander de vastgoedwereld binnenkwam en iets deed wat niemand anders er deed. Daarbij heeft Zeeman zijn journalistieke plicht in de vorm van hoor- en wederhoor gewoon vervuld. En de tegenstanders hebben gewoon geen goed verhaal, ze tonen zich vooral slechte verliezers. Als je een beetje op facebook rondhangt, zie je onder elke post die over het Maankwartier gaat zure commentaren van ene ‘Aloisius van Griendtsveen’. Voor jouw informatie: dat is gewoon Jos van de Mortel onder een valse naam. Dát is het niveau.

Maar ik doe niet mee met al die jubelverhalen die ik op Facebook over de documentaire las, Kevin. Daarvoor vind ik het verhaal in ‘een hart voor Heerlen’ te eenzijdig. De vraag die Jos van de Mortel stelde, waarom er een nieuw gebouw wordt gebouwd terwijl er al zoveel leegstand in Heerlen is, bleef onbeantwoord. En ik vind de docu wat te veel eer voor het Maankwartier. Hij schetst een beeld van een drugsstad die in de stront zat, een nieuw plan voor het centrumgebied rond het station presenteerde en daarna was het hosanna. Ik weet dat ‘een hart voor Heerlen’ enkel over het Maankwartier gaat, maar dat is na zo’n documentaire toch een beetje het beeld dat boven de grote rivieren is blijven hangen, vrees ik. En dat doet veel andere mensen en initiatieven in Heerlen tekort. Bijvoorbeeld de mensen die Operatie Hartslag begonnen zijn, onder aanvoering van burgemeester Sakkers. En wellicht nog belangrijker, de bewoners van de Willemstraat en omgeving die na jaren van ploeteren en vasthoudendheid het drugsprobleem op de politieke agenda kregen, waarna Hartslag van start ging. Door hen was het drugsprobleem al grotendeels getackeld voordat er ook maar een steen van het Maankwartier gelegd was. En ik kan de lijst van mensen die verantwoordelijk zijn voor het nieuwe elan van Heerlen makkelijk langer maken. De horeca-ondernemers in Heerlen, die van een saai Pancratiusplein een bruisend en gezellig uitgaansplein hebben gemaakt en ervoor gezorgd hebben dat Heerlen ook culinair weer meetelt. En in één adem daar achteraan kun je ook de vele organisatoren van evenementen noemen, de culturele sector en de mensen die het mijnverleden in Parkstad hebben aangegrepen om het gebied met succes als toeristische regio op de kaart te zetten.

En in dat rijtje kunnen ook de mensen achter het Maankwartier gezet worden, als het over ruim een jaar helemaal klaar is. En het is nu al een genot om er rond te lopen. Zeker als je er bent, om je heen kijkt en bedenkt dat er ook een andere keuze gemaakt had kunnen worden. Dan hadden we geen Maankwartier gehad, maar waarschijnlijk ‘een station’ met de uitstraling van winkelcentrum De Plu.

Groeten, Frank

Over de schrijver

Frank Benneker

groeide op in het Twentse dorp De Lutte en verhuisde in 2004 naar Heerlen om als student journalistiek stage te lopen bij Dagblad de Limburger en het Limburgs Dagblad. Tegenwoordig is hij werkzaam als redactiechef Zuid-Limburg van de VIA Limburg-weekbladen, waaronder VIA Heerlen.

3 reacties op “Het Maankwartier is meer dan ‘een station’”

  1. Waarde Frank,

    Wij moeten eens praten. Ik heb veel vijanden in Heerlen (hoofdreden dat ik er niet ben gaan wonen), omdat ik mensen erop wijs dat Maankwartier vol bouwfouten gepland is en behoeftegebrek heeft, de Heerlenaar per persoon toch minstens een paar duizend Euro kost, tot maximaal 20.000 (180 miljoen op 90.000 inwoners), ben ook persoonlijk bedreigd, Huisman niets begrijpt van de wereld van project ontwikkelen, er in Amsterdam ook door al die bouwkundigen wordt gewerkt die hij verafschuwt, en het wel een succes is. Het probleem van Heerlen is niet de muze, emotionele intelligentie, slechte architecten of iets dergelijks, en ook niet mijn tweede naam op Facebook, het probleem zijn slechte besturen die de verkeerde keuzes hebben gemaakt en maken, en is dat men niet wil inzien dat ik ook een hart voor Heerlen heb, niet betaald word van gemeensschapsgeld voor mijn werk, alles zelf moet betalen, ondernemers kapot gaan, bezoekers wegblijven, onrendabel moet ondernemen met de winst van elders, enzovoorts. Ik ben aan het waarschuwen ook voor dit aanstaande fiasco (wat het volgens mij wordt), en voor de commerciële leegstand die er zal blijven. Ook ik kan waarde toevoegen als men gebouwen van gemeenschapsgeld, en dan heb ik het over bestaande leegstand, versiert met ‘Huisman’ gevels en kunstwerken, en financieel winstdenken is in Heerlen voor ons al een decennium onmogelijk. Sterker nog invullingen in de binnenstad die (ook nieuwe) bezoekers opleveren worden totaal niet of nauwelijks gesubsidieerd. We hebben in voormalig Oost Duitsland gezien hoe subsidie gestuurde economieën werken, of niet werken eigenlijk, en dan vergeet ik nog even Venezuela. Daar willen net als in Heerlen de mensen uiteindelijk weg. Al die Huisman vormgeving en al die bestemmingen hadden aan de bestaande leegstand kunnen worden gegeven. Station Royal? Dan had je heel veel geld overgehouden om de binnenstad te doen opleven. Lef en durf is niet nodig om betaald als kunstenaar van je leest af te wijken, en je onprofessioneel samen met een andere amateur op commerciële ontwikkel terrein.

    Wij hebben voldoende aangegeven aan het bestuur hoe het wel moet, dus Huisman was niet de enige; de politiek in Heerlen maakt echter rare keuzes, en daarom moeten ze nu 30 miljoen bezuinigen.

    Vriendelijke groet,

    Jos van de Mortel

    En dat promofilmpje van Zeeman; als je uit 1,5 uur bij mij op kantoor zitten 1,5 minuut overhoudt, en alle wetenschappelijke informatie van 15 hoogleraren die ik heb aangereikt negeert, en het als excuus Truus opgevoerde tegengeluid dan (ook nog eens bij L1) gemanipuleerd gaat zitten diskwalificeren, en ander tegengeluid helemaal niet brengt, dan hoor je niet op de publieke TV, zoals ook BNN-VARA besloot het Groen Links Jesse Klaver filmpje niet uit te zenden. Dan moet je bij de commerciële omroep gaan zitten, of in het reclameblok!

  2. En als nabrander; Ik vermoed dat als je echt weet welke gebouwen wij hebben gerenoveerd, behouden, en gebouwd, dan snap je pas echt dat je verhaal over ‘snelle vastgoedjongens’ zonder fantasie en inbeelding echt een ongepaste schoffering is! Kijk bijvoorbeeld naar het gerenoveerde monument aan de Oliemolenstraat 60 in Heerlen van Peutz. Origineler dan het Glaspaleis. Beide voormalige V&D’s in Heerlen zijn of worden ook deels ingevuld, maar dan heb je met welstand te maken, dus meer dan naar oude staat terugbrengen met een kleine wijziging mag niet!

  3. En als nabrander: dat gedeelte in je betoog over die snelle jongens zonder fantasie en inbeelding klopt totaal niet, Als je zou weten welke gebouwen wij hebben gerenoveerd, gerestaureerd, behouden, en gebouwd, dan zou je weten dat dat verhaal een ongekende schoffering is. Kijk bijvoorbeeld naar Peutz Monument Oliemolenstraat 60 in Heerlen (gerestaureerd), of naar de twee voormalige V&D’s die we gerenoveerd hebben, en deels ingevuld (TK Maxx en straks H&M), en niet verder mochten veranderen/verbeteren van welstand, dan begrijp je wat ik bedoel. Of kun je net als de meeste voorstanders van Maankwartier niet tegen kritisch commentaar op je productie?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.