Fotogedicht: Kasteel Hoensbroek

In Beeldspraak, Heerlen, Poëzie door Widdy72Plaats een reactie

Kasteel Hoensbroek

(voor Anna)
Iedereen ziet jou slechts als blauwe geest
Als griezelig gemaal
In een spookverhaal
Over hoe het was of ooit moet zijn geweest

inParkStad Advertentie

Dank je dat ik naast je lopen mocht
dat deze historisch zo rijke plek mij heeft verankerd
in de gedachten van velen die mij voorgingen
hopend op een vluchtige blik van de blauwe schim
Terwijl ik alleen maar naast me hoef te kijken
naar de zachte schreden die lijdzaam leiden
door de donkerste torens en kerkers
de binnenste buitenpleinen met verdriet er in

Sommige muren huilen door de dikke lagen
vol opgehoopt kwijnen van verloren verlangen
waardoor jouw gemoed wordt gespiegeld
je opgewektheid temperend en verliezend
Laat mij jou leiden, weg uit die hoge toren
naar een lieflijker wereld of voor mijn part planeet
zonder pruiken en korsetten die verhullen en behouden
van al die smarten, al die grieven, al wat jou speet

Een rimpeling golft door de gracht
Elke toren doneert een traan
Voor ieder die jou liet staan
En jij leert weer omgaan met pracht

Over de schrijver

Widdy72

Schrijft gedichten in het Nederlands en in het dialect. Soms gaat het puur om het delen van een gevoel. Af en toe is het onderwerp ingegeven vanuit de actualiteit. Maar altijd is alles doordrenkt van kreten recht uit het hart.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.