Bloedbloemen – 13 (Slot)

In Fictie, Heerlen door Nancy Bastiaans-LommenPlaats een reactie

Bloedbloemen - deel 13

Na een explosie is een deel van de praalwagen volledig verwoest. Joppe en zijn vrouw Diana, overleven de aanslag niet. ‘De nepper’ ligt zwaargewond tussen het puin. De Jong klimt op het nog intacte deel van de wagen om zijn collega Pamela te zoeken. Daar worden hun vermoedens bevestigd. Pamela is de dader en inmiddels op de vlucht geslagen. De klopjacht wordt ingezet.

inParkStad Advertentie

Kel zit achterovergeleund in zijn bureaustoel en kijkt naar buiten. Het kan er maar niet in bij hem. Pamela is niet alleen een goede collega maar ze waren in hun jeugd goed bevriend. André denkt terug aan de dag dat ze ineens voor zijn neus stond. Ze stelde zich voor als zijn nieuwe collega. Hij had haar afstandelijk gevonden, toen hij haar blij omhelsde vanwege dit onverwachte weerzien en de aanstaande samenwerking. Anders dan met Joppe leek de klik tussen Pamela en André te zijn verdwenen. De moorden, het hele circus eromheen alles heeft de schijn van een crime-passionnel maar er is nooit sprake geweest van liefde tussen Kel en Pamela. Of er ooit iets tussen Joppe en haar speelde daar kan André zich ook niets van herinneren. Er wordt op zijn deur geklopt.

De Jong steekt zijn hoofd naar binnen en roept: ‘We hebben haar te pakken.’
Mooi, breng haar bij mij. Ik wil jou bij het verhoor, Erik.’ Kel kijkt haar verslagen aan. ‘Waarom Pamela? Ik kom er echt met mijn hoofd niet bij. Wat ik ook bedenk. Wat heeft Joppe je aangedaan? Wat heb ik je ooit aangedaan? Was je verliefd op ons? De gedichtjes vroeger, dat was toch kinderspel.’ Even blijft het stil en dan begint Pamela hard te lachen. ‘Denk je nu echt dat dit alles met liefde te maken heeft? Wraak Kel, wraak niet meer en niet minder en ja het voelt heerlijk dat die zak kapot is‘. André en Erik kijken elkaar verbaasd aan. Ze herkennen hun normaal zo nuchtere en stabiele collega niet meer. ‘Jullie zoeken het maar uit. Ik zeg niks meer,’ bitst ze hen toe voordat ze haar lippen stijf op elkaar houdt.

Een dag later zitten Kel en De Jong naast het bed van ‘de nepper’ die weer bij bewustzijn is. Hij vertelt de beste vriend van Pamela’s zoon Jan te zijn. Joppe’s mannen hebben hem in koele bloede omgebracht. Dat Kel, Joppe de hand boven het hoofd bleef houden maakte Pamela woest. De echte van der Maessen was getuige geweest maar te laf geweest om aangifte te doen. Pamela en ‘de nepper’ hadden bereikt wat ze wilden bereiken. Verwarring, machteloosheid angst en verdriet zaaien. Precies dat wat hen was aangedaan. De explosie was een ongeluk. Joppe had langer moeten lijden en toezien hoe zijn vrouw om het leven kwam. André en Kel luisteren verbaasd naar het verhaal van jarenlange voorbereiding en vastberadenheid als De Jong zijn telefoon over gaat. Als hij terugkomt op de kamer onderbreekt hij het verhoor: ‘Een dode in de muziekschool. Gewurgd met een snaar.’ – volgende week een nieuw verhaal

Over de schrijver

Nancy Bastiaans-Lommen

is geboren en getogen in het centrum van Heerlen. Tot haar 36e heeft ze er gewoond en ook voor een groot deel haar werkzame leven als adviseur personeelszaken doorgebracht. Zo'n tien jaar geleden besloot ze met haar man de rust op te zoeken in het nabij gelegen Wijnandsrade. Inmiddels is ze teruggekeerd naar de stad waar haar hart ligt, Heerlen.

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.