Ee bleëdje vilt

In Beeldspraak, Parkstad Plat, Poëzie door Widdy72Plaats een reactie

ee bleedje vilt

Inne flinke sjtoef en voet is ‘t
durch eindeloze sjloechte van oam, wink en lóf
Wie ’t nog vas zoot woar ’t ee sjtuk gemuutliger
zou-ste dinke
Vöal vrung um zich hin
ee hoes dat alles bei-ee hilt
En toch glundert ’t bleëdje,
van d’r ieësjte sjrik bekome,
inne knoep is umgesjprónge
Vreiheed, sjtols en sjpanning
’t hat vluugt op en neer in de keël

inParkStad Advertentie

Ee tiedje truuk broesjde ’t leëve
Van de wottele durch de tek
noa de nerve van ’t frisje greun
Noe, in de roeëd geële hoed,
versjlapt deë kreftige grieëp
Weëd alles losgeloate
en vluugt ’t bleëdje
durch gen sjtroat
uëver de velder
boave de bussje
De letste rees is ’t sjunste

Óch in ’t broen bliet ’t ee bleëdje
Ligkt in inne ek te verdruëge
Danst nog waal ins ee bietje op de plaatsj
Maar kiekt mit plezeer truuk op de rees van ’t leëve

Over de schrijver

Widdy72

Schrijft gedichten in het Nederlands en in het dialect. Soms gaat het puur om het delen van een gevoel. Af en toe is het onderwerp ingegeven vanuit de actualiteit. Maar altijd is alles doordrenkt van kreten recht uit het hart.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.