De vulploeg – dromen zijn bedrog

In Gemeentes, Verhalen door Robert NijboerPlaats een reactie

de vulploeg

Net als zoveel studenten had ik destijds een bijbaan. Vakken vullen in de vulploeg bij de Jac Hermans. (Jaja, onder het motto “herinnert U zich deze nog…nog…nog…). Meneer Eikenboom als bedrijfsleider en Patrick als vulploegleider. Altijd een feestje! De donderdagavond, na school gauw het eten naar binnen schuiven en dan op de fiets naar de Akerstraat in Hoensbroek, eerst even kort bijkletsen met iedereen en dan, klokslag zes uur de winkel in. Je kon je prijzentang ophalen bij meneer Eikenboom (streng doch rechtvaardig) en aan um!

inParkStad Advertentie

Het past altijd

Je had “leuke” gangen om bij te vullen zoals de chips of de luiers. Hop hop… en het rek stond vol! Maar er waren ook gangen die ik vervloekt heb! De babyvoeding!
Jaren later, toen ik “mijn eigen vulploeg” had bij de C1000 (later Jumbo) met de cliënten van Op de Bies kwam meteen “dat” gevoel weer boven als ik naar die vreselijke potjes in dat veel te krappe rek keek. Je keek je er compleet scheel op. Alle potjes leken op elkaar! Dus, zo had de fabrikant bedacht, staan er kleine cijfercombinaties op zodat de “vuller” het makkelijker had… Yeah right… Leuk bedacht inderdaad, alleen in de praktijk….
Je had de “boven de 4 maanden” potjes….”boven de zes maanden”, “Acht…”, “Twaalf…” En dan daarachter nog een cijfer…. Dusssss…. Je had een potje in je handen met daarop de code “04-25” (of zoiets, ik weet het niet meer precies). Dan ging je naar het rijtje “4 maanden”. En dan maar tellen….. 04-22….04-23….04-24…. en dan opeens 04-62!
Wat????? Huh???? Oh ja, dit is een fruithapje! En ik sta nu bij de groenten hapjes! Aaaah!
En dan hád je EIN-DE-LIJK het juiste vakje (Enorm krap, het paste er maar nét in!) !) gevonden en dan had je er 5 van de zes potjes in gekregen en dan bleef er nog 2 centimeter ruimte in het vak over! Proberen… Mmmm, het potje is 3 centimeter breed… Er steekt dus nog 1 centimeter uit het rek. Wat te doen? Puberlogica zegt dan “het past”! Toch?
En als je je dan omdraaide om het volgend vakje (ook weer veel te krap) te vullen dan was er gegarandeerd de wet van Murphy die toesloeg! ALS het fout KAN gaan dan ZAL het ook….

PATS!

DING DONG…. “Poetsmachine naar gang 4”

We hadden een erg leuke vulploeg samen! Norby! Roy! Guus! (Die eigenlijk Gaston heette en volgens mij nog 15 jaar in de vulploeg is blijven werken omdat hij het zo leuk vond!) en ook met de vaste caissières hadden we veel lol. Ingrid, Lea, Anja, Pascalle! Heel wat afgelachen daar!

Een koud biertje

En dan, zo rond acht uur, zag je de vulploegleider van verre al aan komen lopen. Je zag zijn gezicht en wist precies welke opdracht er nu zou volgen… De een na mooiste opdracht die je kon krijgen! (De mooiste is natuurlijk “Berg alles maar op! We zijn klaar!”): “Zet je even wat koud voor na het werk?” Want dat was altijd wel zo! Na het werk bleef iedereen nog eventjes hangen en kregen we een pilsje van de baas! En dan begon het pas écht leuk te worden! Standaard flauwe grappen maken tegen Anja, de oudste caissière (In die tijd zeker al 30 jaar!). “Zeg Anja, jij bent best al oud he! Vertel eens, was Glenn Miller nou een leuke man in het echt?”
En Anja hapte ALTIJD! “Jong, zo oud ben ik helemaal niet!”

Mystery guest

Later, tijdens een playbackshow op een personeelsfeestje nog eens “Paradise by the dashboardlight” met haar geplaybackt! Want ja, die personeelsfeestjes die waren ook geweldig daar! Ik vergeet nooit meer dat we met al het personeel van de verschillende C1000 vestigingen (of waren we toen nog A&P?) in Limburg naar Eindhoven zijn geweest voor een enorm feest! Mét mystery guest! Al gauw ging het gerucht door de bus onderweg dat de mystery guest niemand minder dan Tatjana zou zijn! Tatjana! Miss Flodder! Die van die uitklapposters in…. Ach U snapt me.
“Zingt die dan?”
Ach, wie interesseerde dat ook!
En daar stonden we…. He-le-maal vooraan. Hubba hubba!
De algeheel directeur van de A&P (denk dat we inderdaad nog A&P waren in die tijd) kwam het podium op.
“En we hebben dit jaar weer een geweldige omzet gehaald! En dat komt ook door JULLIE inzet”

Ja ja….. bla bla…. waar blijft ze?

“Wij zijn dan ook een echte A&P familie en….”

“Hoe lang blijft die vent nou dooremmeren?!”

“En daarom, speciaal voor jullie….”

“Jaaaaaaahhhhh!”

“Bekend van de soundmixshow…”

“ Huh?!”

“Marcoooooo Borsaaaaatooooo!”

What the F….!
Wie????? (Ik keek nooit naar de soundmixshow!)

En daar kwam een slungelachtige jongeman, met vlassnor, het podium op lopen. Hij zong een half uur Italiaanse ballades.

Tssssss! U begrijpt dat toen Borsato uiteindelijk in ’94 écht doorbrak met zijn “Dromen zijn bedrog” ik nog steeds, iedere keer als ie op tv was, diep in mijn hart de teleurstelling voelde van die avond.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.