De teloorgang van het klavertje vier

In Beeldspraak, Poëzie door Widdy72Plaats een reactie

klavertje vier

Of ik het me nog herinner?
Wat dan? Die stiekeme sloper?
Hou toch op!
Het spookt nog steeds door mijn hoofd
Hoe die geniepig ons leven binnen sloop
en iets minder bedeesd ons weer verliet
Hoe die een bak ellende over ons uitstortte
om die voor vertrek weer netjes op te ruimen
Alsof er niets was gebeurd
Maar ja, dat was natuurlijk niet zo
Onze laatste schat werd meegezogen
Het laatste blad van ons klavertje vier

inParkStad Advertentie

Het ging al best lastig
Een tijdje ongemerkt
Gelukkig werd het nooit gênant
Zoals je ook vaak hoort
Ver weg ergens moet je wel zitten
Verstoken van Parkstads wel en wee
Maar dat zul je vast niet zelf weten
Het gekonkel en gekronkel krijg je niet mee
Nog even voor de zekerheid:
Was ik er genoeg?
Mocht het ietsje meer zijn?
Kun je er teveel voor iemand zijn?

Over de schrijver

Widdy72

Schrijft gedichten in het Nederlands en in het dialect. Soms gaat het puur om het delen van een gevoel. Af en toe is het onderwerp ingegeven vanuit de actualiteit. Maar altijd is alles doordrenkt van kreten recht uit het hart.

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.