Tukker of Tuup?

In Heerlen, Van Binnen en Van Buiten door Frank BennekerPlaats een reactie

Tuupisch

Hoi Kevin,

inParkStad Advertentie

Ik snap het. Er gebeuren soms dingen die je terug laten kijken op wat je de afgelopen tijd jaren gedaan hebt en wat er gebeurd is. En dan raak je in een nostalgische bui. Het mooie is dat dan blijkt dat je ook in Amsterdam nog steeds een heleboel Heerlen om je heen hebt. En mensen die je al dik twintig jaar kent zijn dan enorm waardevol.

Heimwee naar Twente heb ik eigenlijk nooit gehad. Er wordt me best vaak gevraagd of ik ‘nog een keer terug’ ga. Alsof in de vraag een verwachting verscholen zit. De meeste mensen die de vraag stellen kunnen het zich helemaal niet voorstellen, een leven hebben aan de andere kant van het land waar je niemand kent. Ik antwoord altijd dat ik dat ik geen enkele reden zie om terug te gaan zolang ik hier in het zuiden een leuke baan in de journalistiek heb.

Niet dat ik niet graag terug naar De Lutte ga. En ik doe het eigenlijk veel te weinig, maar het voelt ook na 13 jaar nog als thuiskomen. Vooral als je weer in de voetbalkantine of je voormalige stamkroeg terugkomt en daar je oude vrienden weer eens treft. En de conversatie begint altijd met dezelfde 2 vragen. De eerste: ‘Hey Benneker, hoes’t dan in Limburg?’. De tweede: ‘Biertje?’. Waarna een avond volgt waarop het lijkt alsof ik nooit naar Limburg ben verhuisd. En misschien is dat wel de reden dat ik geen heimwee heb, want ik constateer bij iedere terugkomst dat er wel heel weinig veranderd is.

Volgende week heb ik trouwen weer mijn anniversary met Heerlen. Het Bekkerveld Festival. In 2004 kwam ik in Heerlen wonen en in het eerste weekend van mijn verblijf stond er een feesttent op het terrein van een voetbalcub. Maar eens een kijkje nemen, dacht ik, en nu zit ik al 13 jaar bij die voetbalclub.

Het is goed dat je heimwee voelt. Ik zou het eigenlijk best wel willen voelen, want ik vraag me na al die tijd wel eens af of ik nou een Tukker of Heerlenaar ben. Ik zie mezelf als beide, een beetje afkomstneutraliteit is mij niet vreemd. Maar het voelt ook alsof ik het allebei niet ben. Ook al heb ik nog altijd een Herman Finkers-accent, juich ik nog steeds voor FC Twente en word ik nostalgisch van carbidschieten, tentfeesten met Normaal en Zwarte Cross-achtige ongein. Maar toch, geen Tukker meer, maar ook nog geen Tuup, dat gevoel.

Of toch wel? Wie weet kom ik er volgende week achter, op Cultura Nova. Daar hebben ze een weekvullend programma onder de naam Tuupisch, ontdek de Heëlesje soul. Ik verwacht niet dat ik meteen tot Heinie word verkozen, ik ben al blij als ik erbij mag horen en me een Tuup voel. En dan heb ik daar graag een heimwee-Kevin bij. Maar dan gaan we wel echt bier drinken, want die alcoholvrij van vorige week was toch een incident?

Groeten, Frank

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.