Fictie: Het mysterie van de vier seizoenen – deel V

In Fictie, Verhalen door Nancy Bastiaans-LommenPlaats een reactie

Fictie op vrijdag - V

Eindelijk zien we kans om het huis van Freeks vader binnen te gaan. Na een zoektocht, die in eerste instantie niets lijkt op te leveren, betreden we de kelder. Daar vinden we alle bewijs, dat hij de dader is van de moord op Mandy en Patrick. Een snoepmachine, snoepwikkels met het logo van de fopwinkel, spuiten en flesjes met gif. Net als we de kelder willen verlaten om de politie in te lichten horen we de voordeur dichtslaan.

inParkStad Advertentie

‘We moeten ons verstoppen, vlug onder de trap’, fluistert Bas. Er ligt een zeil dat we zo ver mogelijk over ons heen proberen te trekken. Bij iedere beweging kraakt het zeil waardoor zelfs ademhalen bijna onmogelijk is zonder onszelf te verraden. We kunnen alleen maar hopen dat hij niet naar beneden komt. We liggen er al zeker een uur als we de deur naar de kelder open horen gaan. Iemand stormt de trap af en buldert: ‘Ik weet dat er iemand is, kom tevoorschijn’. Door een spleet zie ik hem met woeste gebaren de kelder doorzoeken. Dan gaat hij de tweede deur door waar zijn snoepmachine en het vergif liggen.

Bas kruipt vliegensvlug onder het zeil uit, gooit de deur dicht en draait de sleutel om. ‘Vlug, ga naar boven en bel de politie’, roept hij in paniek. Even ben ik verstijfd van angst maar zet het dan toch op een lopen. Ik weet dat er in de hal een telefoon staat. Als ik het nummer van de politie wil intoetsen merk ik dat de lijn dood is. Vanuit de kelder hoor ik gestommel en geschreeuw. Wat moet ik doen? Ik hoor Bas om hulp roepen, eerst voluit maar zijn stem klinkt nu gesmoord, alsof zijn mond bedekt is. Ik heb maar een optie en dat is zo hard ik kan wegrennen en hulp halen. Als ik de voordeur wil openen is deze op slot gedraaid. De sleutel zit in mijn broekzak. Trillend van angst probeer ik deze te pakken. Als het me eindelijk gelukt is de sleutel erin te steken en het slot open te draaien voel ik iets tegen mijn mond drukken. Het wordt zwart voor mijn ogen.

Over de schrijver

Nancy Bastiaans-Lommen

is geboren en getogen in het centrum van Heerlen. Tot haar 36e heeft ze er gewoond en ook voor een groot deel haar werkzame leven als adviseur personeelszaken doorgebracht. Zo'n tien jaar geleden besloot ze met haar man de rust op te zoeken in het nabij gelegen Wijnandsrade. Inmiddels is ze teruggekeerd naar de stad waar haar hart ligt, Heerlen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.