Fotogedicht: Pancratiusplein Heerlen, een drieluik (1)

In Heerlen, Poëzie door Widdy72Plaats een reactie

Pancratiuskerk

Ik zie je overal: elk dorp en elke stad
En dus ook op mijn plein
Het voelt vertrouwd op de een of andere manier
Alsof het zo hoort te zijn

inParkStad Advertentie

De fascinatie komt ergens vandaan
Ik weet niet
De statigheid?
De grootsheid?
De aantrekkingskracht?
De kerkelijke macht?
Kijk, en daar gaat het nu mank
Nu ik er eens goed over heb gedacht
Over de verhalen ontsponnen aan het nieuwe oude boek
Een façade aan taferelen op het onbevlekte doek
Over waarheden die niemand kan bevestigen
Bewuste leugens die met de dag verslechteren
Over de schande die gepoogd is te verwerpen
Door het af te kopen in diepe duivelse kerkers
Zal ik doorgaan? Ja?
Of toch maar niet?

Qua gebouw kun je er natuurlijk ook niets aan doen
Je staat er maar te staan uit eeuwig goed fatsoen
Al vraag je met stiekeme duistere hoeken
Sacristieën, torennissen en tombes
Om redenen die bij je bedoelingen vloeken
Omdat een vierkant juist niet rond is
Rond is de hemel, hoekig de hel
Iets met klok en klepel, het gerinkel van een bel
Je bent een bouwsel onmiskenbaar op mijn plein
De uiterlijke pracht verhult de schone schijn
Ik gedoog je maar slechts als gebouw
Mijn geloof is jou al jarenlang ontrouw

Over de schrijver

Widdy72

Schrijft gedichten in het Nederlands en in het dialect. Soms gaat het puur om het delen van een gevoel. Af en toe is het onderwerp ingegeven vanuit de actualiteit. Maar altijd is alles doordrenkt van kreten recht uit het hart.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.