Fictie: Het Mysterie van de vier seizoenen – deel VI

In Fictie, Heerlen door Nancy Bastiaans-LommenPlaats een reactie

Fictie op vrijdag - deel 6

…We zijn betrapt. Freek zijn vader loopt zijn kelder in waar wij ons verstoppen. Bas weet hem nog even op te sluiten in het kelderdeel waar al het bewijs ligt. Terwijl ik naar boven vlucht om hulp te gaan halen, wordt Bas overmeesterd. Net toen ik met de sleutel het slot van de voordeur weet te openen voel ik iets tegen mijn mond drukken en word het zwart voor mijn ogen.

inParkStad Advertentie

Ik word wakker omdat iemand tegen me aanduwt. Mijn handen en mijn voeten zijn met touw aan elkaar vastgebonden en mijn mond is afgeplakt met tape. Als ik opzij kijk, zie ik dat Bas er hetzelfde bijzit. Met grote ogen kijkt hij mij aan en om zich heen. Ik herken deze ruimte. Op de Akerstraat in Heerlen ligt café Bijsmans. Dit is de kegelbaan van de kroeg. Pap en mam hebben me hier wel eens mee naar toe genomen toen deze nog in gebruik was. Aan het geroezemoes te horen is het of laat in de middag of al avond. Het café is open. Hoe lang we hier al zitten weet ik niet maar we moeten onderhand wel gemist worden. Meerdere malen zien we de klink van de afgesloten deur bewegen. Vast een verdwaalde caféganger die het toilet zoekt. We proberen met alle macht geluid te maken maar niemand hoort ons. Ondanks alle herrie en onze eigen paniek vallen we uiteindelijk toch weer in slaap. Nu word ik wakker en zie tot mijn grote blijdschap dat Bas zich uit het touw om zijn handen heeft weten te bevrijden en de tape van zijn mond trekt. ‘Wacht’, fluistert hij. ‘Ik maak me helemaal los en dan help ik jou’.

Daar staan we dan, bevrijdt maar nog steeds gevangen. Dat het vroeg op de dag is verraadt de stilte in het pand en het licht dat door het raam van de deur schijnt. Bas pakt een kegelbal op en gooit deze door de ruit. Nadat we grootste stukken glas er veilig uit hebben gehaald klimmen we door de opening. Even denken we gestommel te horen maar geven het geen aandacht nu we zo snel mogelijk naar buiten moeten zien te komen. Het lukt ons om de voordeur te openen en naar buiten te rennen. Even verblind het zonlicht ons maar al snel rennen we over de Akerstraat langs slagerij Boumans en verder totdat we de hoek bereiken en rechtsaf de weg naar het politiebureau op de Welterlaan voortzetten. Nog een paar meter en we zijn er. Als ik toch even omkijk zie ik waar het gestommel zojuist vandaan kwam. Hij rent achter ons aan en is nu nog maar enkele meters van ons vandaan.

Vorige afleveringen gemist? Je vindt ze hier:

Over de schrijver

Nancy Bastiaans-Lommen

is geboren en getogen in het centrum van Heerlen. Tot haar 36e heeft ze er gewoond en ook voor een groot deel haar werkzame leven als adviseur personeelszaken doorgebracht. Zo'n tien jaar geleden besloot ze met haar man de rust op te zoeken in het nabij gelegen Wijnandsrade. Inmiddels is ze teruggekeerd naar de stad waar haar hart ligt, Heerlen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.