Fictie: Het mysterie van de vier seizoenen deel I

In Fictie, Verhalen door Nancy Bastiaans-Lommen5 Reacties

Fictie op vrijdag

In het centrum van Heerlen ligt het kleine buurtschap waar ik ben opgegroeid. De vier straten, die ieder de naam van een seizoen dragen, liggen verscholen tussen de drukte van de Groene Boord en Akerstraat.

inParkStad Advertentie

Dagelijks liepen wij – kinderen van de seizoenenbuurt – naar onze school in de Klompstraat en weer terug. We wisten met gemak door het drukke verkeer en de hasjkikkers te laveren. Eenmaal weer in onze buurt aangekomen, voelden we direct de rust van de plek die ons zo dierbaar was. Bang waren we niet voor die ‘boze buitenwereld’. Met het Aambos en het kerkhof als onze ‘achtertuin’ en ook ‘speeltuin’, waren de verlopen junks en hun attributen slechts onbeduidende figuranten in onze fijne en zorgeloze wereld.

Het was een schooldag als alle anderen, met dat verschil dat Mandy na de pauze nergens meer te bekennen was. Ze had die ochtend pips uitgezien. We concludeerden dat ze ziek naar huis was gegaan. Na afloop van de lessen besloten we via de stad naar huis te lopen.

Naast Lunchroom Quanjel in de Emmastraat, lag het ‘fopwinkeltje’. Hier lieten we wekelijks met alle liefde ons zakgeld achter. Met blauwgekleurde tongen van de ‘toverkauwgom’ liepen we giechelend huiswaarts. Bas hield opeens zijn pas in en fluisterde: ‘Valt jullie niets op? Die kerel loopt al vanaf de school achter ons aan.’ ‘Ja hoor, Bas de fantast ziet weer spoken’, riep Anja. Ik keek toch even om en zag wie hij bedoelde. Ik had hem wel vaker gezien.

In onze buurt aangekomen was onze achtervolger nergens meer te bekennen. Wel zagen we overal politie. Mandy’s vader stond huilend en schreeuwend op straat. Hij was die middag zoals gewoonlijk van zijn werk naar huis gewandeld om te lunchen. Eerst dacht hij dat er een dode junk in de struiken bij het kerkhof lag. Toen hij dichterbij kwam zag hij dat het een kind was; zijn kind.

‘Jullie hebben mijn dochter vermoord’, schreeuwde hij. Mijn moeder probeerde hem te kalmeren maar Harry was ervan overtuigd. Mandy’s tong was net zo blauw geweest als die van ons, of we dat dan konden verklaren. Bas stamelde dat we gewoon op school waren en dachten dat ze ziek was. Niets hielp. Een agent redde ons uit de ongemakkelijke situatie door Harry naar zijn huis te begeleiden. We waren in shock, begrepen niets van wat in die paar minuten allemaal gezegd was. Onze beste vriendin dood? Vermoord? Hoe kan haar vader nu denken dat wij er iets mee te maken hebben? De ‘toverkauwgom’ had vanaf die dag al haar magie verloren.

Een andere agent verzocht ons mee te gaan naar het verderop gelegen politiebureau aan de Welterlaan. Net toen ik in de auto wilde stappen zag ik hem de straat uitlopen.

Over de schrijver

Nancy Bastiaans-Lommen

is geboren en getogen in het centrum van Heerlen. Tot haar 36e heeft ze er gewoond en ook voor een groot deel haar werkzame leven als adviseur personeelszaken doorgebracht. Zo'n tien jaar geleden besloot ze met haar man de rust op te zoeken in het nabij gelegen Wijnandsrade. Inmiddels is ze teruggekeerd naar de stad waar haar hart ligt, Heerlen.

5 reacties op “Fictie: Het mysterie van de vier seizoenen deel I”

  1. Spannend verhaal in een voor ons uitermate bekende omgeving! Benieuwd naar het vervolg Nancy..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.