Van roze trui naar roze hoedjes

In Kerkrade, Landgraaf, Sport, Van Binnen en Van Buiten, Verhalen door Frank BennekerPlaats een reactie

Van roze trui naar roze hoedjes

Hoi Kevin,

inParkStad Advertentie

Ben je die idioten van Bekkerveld 4 nog tegengekomen op het Museumplein? Ik hoop van wel, want een paar bier met je oude teammaatjes zou die lelijke finale-avond in Amsterdam van vorige week nog een klein beetje hebben kunnen goedmaken. Ik kan me niet herinneren dat een Europese finale van een Nederlandse club ooit in zo’n anticlimax is geëindigd. Helaas is de realiteit van topvoetbal anno 2017 dat een wedstrijd doodmaken ook een kwaliteit is waarmee je prijzen kunt winnen. Dat had die gekke voetbalprofessor van een Mourinho zich goed uitgedacht.

Zondag zag ik ook een team dat de wedstrijd probeerde dood te maken toen er een gunstige tussenstand voor hen op het bord stond. Maar als ze het volgend seizoen op die manier weer willen redden in de Eredivisie, dan kunnen ze beter José bellen in plaats van Huub. Begrijp me niet verkeerd, zo gek was dat vanuit Roda JC-oogpunt nog niet bedacht, de wedstrijd doodmaken tegen een subtopper uit de Jupiler League die ook nog eens met 10 man op het veld staat. Voor de uitvoering kregen ze wel een dikke onvoldoende, ook al slaagde het plan in zijn opzet.

Het meest lachwekkende moment was toch wel die corner in blessuretijd. Het doel was om de bal vast te houden bij de hoekvlag om legaal tijd te rekken, maar in plaats daarvan zette Roda JC zichzelf knullig buitenspel. Waarna die Sjengen er als de kippen bij waren om die bal aan de andere kant de zestien in te pompen, naar Verheydt, die MVV zowaar nog in extremis naar de Eredivisie had kunnen koppen.

Maar twee feestjes in Maastricht, dat was wat te veel van het goede geweest. Dankzij Tom konden ze ruim een uur na de misgelopen promotie toch nog lachen in Maastricht. Die Giro van de afgelopen weken, dat was toch het tegenovergestelde van die lelijkheid in Stockholm en dat gebraggel in Kerkrade, voor zover voetbal en fietsen zich laten vergelijken. Dat Tom de roze trui heeft gewonnen maakt het extra mooi, maar ook zonder Nederlandse winnaar hadden we kunnen terugkijken op één van de mooiste grote wielerrondes ooit. Zelfs bij mij begon het wielervlammetje weer te branden, terwijl ik de laatste 15 jaar door aanhoudende dopingschandalen de interesse bijna volledig was verloren.

En nog we het toch over roze hebben, aankomend weekend is het Pinkpop. Ben jij erbij? Het is dat ik op vakantie ben in Barcelona, anders zou ik zeker gegaan zijn. Niet voor de muziek, maar voor het randgebeuren. Het is de laatste jaren een beetje als bier drinken op het Bekkerveldfestival, maar dan met duurdere bands. En ik zou wel met eigen ogen willen zien of er dit jaar echt veel ander publiek is. Of er nu een invasie van Beliebers aankomt, of dat die oude rockers die massaal niet meer zouden gaan toch maar hun Rammstein- of Metallica-shirt uit de kast hebben getrokken en er gewoon weer zijn, in de stille hoop dat Jan Smeets het ziet en de conclusie trekt dat er altijd nog toekomst is voor een Pinkpop met gitaren.

Dat zou ik allemaal zelf willen zien aankomend weekend, maar ik ben er dus niet. Ik verwacht volgende week een uitgebreid verslag.

Groeten, Frank

Fotografie: photo Miwa iijima/Cor Vos (Team Sunweb) © 2017  en Rob van Deurzen

Over de schrijver

Frank Benneker

groeide op in het Twentse dorp De Lutte en verhuisde in 2004 naar Heerlen om als student journalistiek stage te lopen bij Dagblad de Limburger en het Limburgs Dagblad. Tegenwoordig is hij werkzaam als redactiechef Zuid-Limburg van de VIA Limburg-weekbladen, waaronder VIA Heerlen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.