Hasjkikkers

In Verhalen door Frits Hartgerink2 Reacties

In 1983 liep ieder kind op de lagere school rond met groen/ roze buttons! Je hoorde er dan pas écht bij! 

inParkStad Advertentie

“4us” was uit! De nieuwe “Doe Maar”! En wat een geweldige plaat was het! Met daarop hits als “Pa”, “Een nacht alleen” en natuurlijk de vrolijke meezinger “Je loopt je l#l achterna”!
Ik hoef niet uit te leggen dat ze daar thuis niet blij mee waren als ik dit vrolijk mee stond te zingen.
Als er een videoclipje vertoont werd bij Toppop dan kon ik amper de tekst verstaan (ik begreep toch niet waar ze het over hadden maar dat terzijde) omdat mijn ouders er als een voortijdse Beavis en Butthead doorheen waren aan het schelden. “Bah! Moet dat nou?”
“Doe Maar”, dat waren een stelletje viezeriken en die Henny Vrienten… Dat was een hasj kikker!

Een Hasj kikker! Geweldig, dat woord! Ik denk dat bij veel mensen rond mijn leeftijd nu een grijns op het gezicht verschijnt bij het horen van dat woord.
Herman Brood….ook al zo’n figuur wat écht niet door de beugel kon! Bah! “Die vent stinkt! Dat zie je zo!”

Uiteraard volgde daarop de pubertijd en ik zal 16 geweest zijn toen ik mijn eerste “joint” in handen geduwd kreeg…. Mijn eerste echte vakantiebaantje…Schoffelen! Met twee oudere jongens (18) werd ik afgezet bij vakantiepark Landal Vaals (al heette dat toen anders) waar wij een aantal tuintjes moesten schoffelen. Vreemd genoeg werd er geen volwassen opzichter bij ons geplaatst. Vreemd… maar wel fijn!
Het was nog geen 10 uur ’s morgens en rond 16 uur zouden we weer opgepikt worden.
Als we nu vanmorgen er flink tegenaan gaan dan kunnen we vanmiddag lekker relaxen bij het park! Zo veel tuintjes waren het immers niet!
Zo gezegd, zo gedaan en rond 12.30 uur lagen de tuintjes er allemaal prachtig vers geschoffeld bij. Nu hadden we dus drie en een half uur vrij! Betaald vrij! Whoop Whoop!
Wat kunnen we eens gaan doen? Nou… Een van de heren had wel een goed idee! Hij haalde een zakje met wat brokjes daarin uit zijn pilotenjas (jaren 80 he!) en zei: “Heb je wel eens wiet gerookt”?
“Aaaaah! Wiet! Hasj! Ik zou net zo eindigen als Jim Morrison en Janis Joplin! BAH! Nee! Nooit! Weg met die troep!”
Ik weet zeker dat mijn ouders hadden gehoopt dat ik op deze manier had gereageerd…. Maar ja…

Rond 16 uur stopte inderdaad het busje weer, mooi op tijd. De “baas” stapte uit en bekeek de tuintjes. “Ze liggen er prima bij heren!”. We knikten héél relaxed ons hoofd. “Dank je! We hebben ook hard gewerkt!” Normaal zou deze “grap” een flauwe glimlach of een kleine grinnik hebben opgeleverd … U voelt hem al aankomen, wij rolden over de grond van het lachen na deze opmerking. Nog net op tijd de WC (okee struik) gehaald want anders had ik letterlijk….
Gelukkig heeft de baas verder niet door gevraagd over het hoe en wat van deze opmerking want anders had hij ons drie nooit meer bij elkaar gezet. Maar het werk was netjes gedaan en dat was het voornaamste. Blijkbaar konden deze jongens prima samenwerken dus de rest van de week werden we dagelijks gedrieën ergens anders “gedropt” om weer tuintjes te schoffelen.
Mijn moeder vond het ook wel raar dat ik iedere dag na het werk (ook binnen) mijn zonnebril ophield en zo “moe” was maar ook zij heeft hier verder nooit wat op gezegd of gevraagd….

Met een groep vrienden vonden we het geweldig om een paar joints te roken en dan “slechte” TV te kijken! En geef toe, was er in de jaren 90 iets slechters op TV dan tel-sell?
Een van de hoogtepunten van tel sell was “Amazing discoveries” met daarin onze persoonlijke held “Tony Little”! Even breed als dat hij groot was! Een brok spieren en hij rende zo hyper rond alsof hij een paar liter redbull tot zich had genomen!
Ene Mike, een sullige slungelige man met een enorme bos zwart haar en een veel te grote bril op zijn hoofd presenteerde het programma. En vol verbazing keek hij keer op keer rond terwijl Tony een nieuw fitness workout videoband aanprees, met geweldige titels als bijvoorbeeld “The Tony Little Gazelle freestyle experience” of de “Ab-isolator”! Het programma was ongelooflijk slecht nagesynchroniseerd maar dat droeg alleen maar mij aan de pret!
“Het gaat niet om het gewicht…”sprak Tony in een raar macho Nederlands/ Belgisch accent…. “Nee, het gaat om….”
En onze hele groep riep met Tony mee: “Techniek! Techniek! Techniek!”

Na een tijd was de grap echter wel klaar. Ik heb het daarna incidenteel nog wel eens geprobeerd maar de laatste keer was op mijn vrijgezellenfeest, en aangezien ik al weer jaren gescheiden ben kunt U nagaan dat dat een tijdje terug is!
Maar een verhaal wil ik nog even kwijt. Op een vrolijke zondagmiddag, jaren later, leek het me wel grappig om alles eens op te biechten toen ik op bezoek was bij mijn ouders. De sfeer was goed en melig. Ik was al jaren het huis uit, had een goede baan dus we zouden er samen om kunnen lachen toch? Toch?
De mond van mijn moeder viel open! Ze kon er helemaal niet om lachen! Ze was totaal van de wap! “Dus… Dus….. Je hebt gewoon HASJ gerookt!” Ik heb die middag moeten praten als Brugman om haar te overtuigen dat ik ECHT geen “hasjkikker” was geweest… Zucht…. (Maar “Doe Maar” kan ik nog steeds erg waarderen!)

Over de schrijver

Frits Hartgerink

inParkstad columnist met het hart op de tong. Zijn herkenbare verhalen vol humor zetten aan tot nadenken, maar altijd met een knipoog.

2 reacties op “Hasjkikkers”

  1. Goed gedaan Frits en ja wat waren dat tijden kan me daar in vinden mijn moeder was ook nooit blij maar ja . Groetjes van je oude klasgenootje Frans schijns

  2. Het komt me allemaal heel bekend voor piloten jack heb ik genoeg versleten alleen doemaar vond ik niks mijn eerste joint was een paar jaar later in dienst op wacht heb er totaal 4 stuks gerookt in mijn leven net als doemaar niks voor mij

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.