Fotogedicht: Herbergh Bijsmans

In Heerlen, Poëzie door Widdy72Plaats een reactie

Strak gesloten witte panelen
verdoezelen een hoop maar niet alles
De zindering siddert in en om het pand
Van herinnering, een lach een traan, wat drank

inParkStad Advertentie

In de bloei van haar bestaan een steunpilaar voor velen
Doordrenkt van verdieping en Heerlens historie
Voor verhalen platvloers of diepgaand over het leven
Voor urenlang doorhalen of slechts eentje maar even
Voor het zoeken naar of het ontsnappen aan
de liefde, de ontspanning of de ruzie
de warmte, de drukte en een illusie
De eenzaamheid en de slurpen vol energie
maken traag van Johnnie Daniels een genie
De verzamelplek en de poort naar het Pancratiusplein
Eindeloze voorpret, het indrinken voor later festijn
Of toch niet, wie kan het wat schelen

In mijn ontluikende periode kwam ik er ook
meer dan eens per week of weekend
Voor klinkende conversaties vol gerstende kreten
Voor dromerige observaties van onbekende leken
Mijn nuchtere onschuld sijpelde stilaan in de trechter
van verlangen naar de ondubbelzinnigheid van mijn bestaan
Een ontwapenende overgave schitterde parmantig
in de aanschijn van de nakende jeugd
Ik leed er mijn grootste verlies
En vond er mijn kostbaarste schat
Twee mijlpalen dermate vormend
Voor de richting van mijn levenspad

Nu staat er een lege huls
Gonzend van oorverdovende stilte
De echo galmt steeds verder weg
In de afgrond van die ijzige kilte

Over de schrijver

Widdy72

Schrijft gedichten in het Nederlands en in het dialect. Soms gaat het puur om het delen van een gevoel. Af en toe is het onderwerp ingegeven vanuit de actualiteit. Maar altijd is alles doordrenkt van kreten recht uit het hart.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.