‘Akela wij doen ons best’

In Brunssum, Gemeentes, Heerlen, Onderbanken door Frits Hartgerink3 Reacties

Ik geef toe, het is flauw om deze titel te gebruiken. Nu wordt bij de meeste mensen het vooroordeel over de scouting direct bevestigd. Kwik, Kwek en Kwak, de ‘altijd in voor een goede daad’ woudlopers uit Donald Duck. De werkelijkheid ligt ietsje anders.

inParkStad Advertentie

Jarenlang was ik fanatiek lid van scouting St. Christoffel in Hoensbroek. Ik begon als welpje, werd een verkenner en kwam daarna zelfs bij de Rowans. Ik ben zelfs nog een aantal jaren leider geweest bij de welpen. Wekelijks kregen we een top programma aangeboden. Pionieren, speleologie (door de modder kruipen in vrijwel onmogelijk begaanbare grotten), abseilen, fietsen, dropping. Je kunt het zo gek niet bedenken of we deden het. Prachtige tijden meegemaakt en vriendschappen voor het leven gevormd.

Hoogtepunt: het kamp

Het kampthema in 1984 was Asterix. Net als de Galliërs werden we in een cirkel gezet. Het diner bestond uit aardappelpuree, erwtjes en een halve haan. Bestek? Daar deden die barbaren niet aan. Alles met de blote handen eten. ‘De botjes gooien jullie maar in het midden van de cirkel.’ Briljant, toch? Het duurde niet lang voor de eerste leider aan de overkant een botje tegen zijn voorhoofd kreeg. Boink… En een tweede… En nog een… Hij keek het een paar tellen aan. Daarna stond hij rustig op en twee tellen later droop een handvol aardappelpuree van ons gezicht. Het startsein voor een regelrechte foodfight. Ik zal niet te zeer in detail treden maar toen ik ’s avonds in bed mijn neus snoot verscheen nog een erwt in mijn zakdoek. Zeurde je tijdens het kamp dan mocht je een keer extra corvee draaien. Nee, pedagogiek daar deed de leiding niet aan.

De kampkrant

Dagelijks werd een nieuw exemplaar van de zogenaamde kampkrant opgehangen aan de vlaggenmast. Hierin werden zaken aangekondigd (‘Hedenavond dropping’) maar ook alle onnozele zaken die gebeurd waren die dag werden uitgebreid beschreven. Met angst en beven rende je dan ook naar de vlaggenmast zodra je zag dat er een nieuw exemplaar hing. En maar hopen dat jouw stommiteiten niet vereeuwigd waren. Dat was natuurlijk tevergeefs. Op de laatste dag van het kamp kreeg iedereen een exemplaar van de hele week mee naar huis om nog eens na te genieten.

Wijze lessen

Een van de wijze lessen die ik leerde is dat je in die week nooit een leider in vertrouwen moet nemen. We gingen samen met de meisjes op kamp. Zij draaiden weliswaar hun eigen programma, maar ’s avonds – bij het kampvuur – zaten ze er gewoon bij. In eerste instantie waren de jongens, daar fel op tegen. ‘Blehhhh meiden!’ Maar helaas had je daar niks over te zeggen. ‘Zeg, zitten daar geen leuke grietjes tussen’, vroeg Jos (een van de leiders) samenzweerderig tijdens een dropping. ‘Is er niemand verliefd op een van die meiden?’ Ach, ik zou hem best in vertrouwen kunnen vertellen dat…. De volgende ochtend hing een extra editie aan de vlaggenmast. ‘Verkenner verliefd op gids!’ Aaaaah. Uiteraard trok ik dat blaadje er direct vanaf! Maar daar kwam Jos al aanlopen met nog 20 kopieën. Plassen deed je tegen een boom en voor die andere behoefte werd een gat in de grond gegraven. Een zeiltje er omheen. Een rol wc-papier aan een touwtje en succes. Oh en vergeet niet om wat zand erop te gooien want anders gaat het stinken…

Terug in het verleden

Het was dan ook een leuk idee om na al die jaren nog een keertje mee te draaien met mijn oude groep. Op een regenachtige zaterdagmorgen vertrok ik opgetogen richting Mariarade om mee te draaien met de welpen. Ik parkeerde mijn auto, wandelde door dezelfde ingang naar binnen waar ik al honderden keren eerder binnen was gelopen en ik kon een glimlach niet onderdrukken. Het plaatje was in al die jaren nog niets veranderd. De tekeningen aan de muur, de haardplaats met in het hout gebrand Anno 1978. Toen was ik er al bij. Ouders die hun kroost brachten en die in de gang stonden te zwaaien… ‘Hey’, zegt een van de vaders opeens. ‘Jij bent vroeger mijn leider geweest.’ Er worden herinneringen gedeeld over de gekke activiteiten van vroeger en ik loop naar binnen.

Sommige zaken veranderen nooit

De opening is nog steeds hetzelfde als 35 jaar geleden. Jawel, daar komt ie: ‘Akela wij doen ons best!’ Ook leuk om te zien dat de kinderen van nu nog steeds dezelfde stereotypen zijn als destijds. Je hebt het (vinger omhoog) ‘Oh, oh, mmm. Kies mij! Kies mij’, nét wat te fanatieke jongetje. Het ‘ohhhhhh moet dat écht?’, meisje (tegenwoordig zitten de welpen en kabouters, de jongens en de meisjes, bij elkaar). De vriendjes die door de uitleg van het levend ganzebord spel heen kletsen en er daarna dus niets van snappen. Heerlijk, some things never change.

 

’s Middags terug om te kijken hoe de scouts (wat we in onze tijd de verkenners noemden) pionierden. Heel wat jeugdtrauma’s kwamen weer boven. Vaak gedaan maar op de een of andere manier zagen mijn knopen er altijd iets – euh – anders uit dan die van de andere kinderen. Iets minder stevig. Het oogde altijd zo eenvoudig als de leider het voor deed maar zodra ik zelf aan de slag moest…  Gelukkig hadden de kids van vandaag dat probleem niet. De ene na de andere driepoot werd opgezet en de kinderen hadden de grootste lol.  En daar ging het dan ook altijd om bij de scouting: Lol maken! Ja, met een hoofdletter. Maar dat pionieren zal ik nooit onder de knie krijgen. Had ik vroeger maar wat meer mijn best moeten doen, Akela…

Over de schrijver

Frits Hartgerink

inParkstad columnist met het hart op de tong. Zijn herkenbare verhalen vol humor zetten aan tot nadenken, maar altijd met een knipoog.

3 reacties op “‘Akela wij doen ons best’”

  1. Heerlijk scouting zit in je bloed of niet …. vroeger ook scouting en nu stafleider en nu zelfs groepsbegeleider geworden. Scouting ????

  2. Ik kan je vertellen, als leiding was je geweldig ??, pedagogisch misschien niet altijd geheel verantwoord maar daar zit niet voor bij de scouting.
    Denk nog vaak terug aan die jaren bij de welpen. Inmiddels zelf, na jaren weg geweest te zijn bij St Christoffel, leiding bij de Explorers.
    Heb helaas de dag gemist dat je meegedraaid hebt, had ik wel leuk gevonden…

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.