Fusie Landgraaf en Heerlen

In Gemeentes, Heerlen, Landgraaf, Opinie, Verhalen door Jan WiddershovenPlaats een reactie

De knuppel is in het hoenderhok gegooid, de bom is gebarsten, de rapen zijn gaar, de bok is vet. Of, zoals ze het even verderop aan de andere kant van de grens zeggen: “Jetzt platzt mir den Sack”! Zo ongeveer moet het gevoel zijn geweest bij de GBBL in Landgraaf en aanhangers van de huidige coalitie aldaar. Waarom? Gedeputeerde Staten van Limburg maakte eergisteren bekend de fusie tussen Landgraaf en Heerlen door te zetten. Vanuit Heerlen waren er dit keer geen euforische reacties maar het moge duidelijk zijn dat politici daar stilletjes hebben moeten gniffelen.

inParkStad Advertentie

Wat zegt het gevoel?

Iedereen heeft zijn eigen mening of een fusie wel of niet een goed idee is. Veel van die meningen zullen financiële drijfveren hebben. Ikzelf ben voor deze fusie. En wat mij betreft mogen Kerkrade, Brunssum en de rest van de Parkstad gemeenschap ook aansluiten. Daarbij kijk ik niet puur naar kosten die bespaard kunnen worden. Ook niet naar subsidies die wellicht hoger zullen uitvallen. Ja natuurlijk, als je van acht gemeenteraden naar één gaat, dan levert dat inderdaad besparingen op in salariskosten en vastgoed. Maar nee, ik kijk meer naar het gevoel dat ik heb bij de omgeving waar ik woon en leef.

Uit hetzelfde hout gesneden

Het is toch niet zo dat als ik de gemeentegrens passeer tussen, pak ‘m beet, Landgraaf en Kerkrade dat ik dan opeens in een hele andere wereld terechtkom? Dat het dan net is alsof ik door een andere bril kijk? Alsof de lucht daar viezer is? Kom op zeg. We ademen dezelfde lucht. We delen hetzelfde prachtige landschap. We zijn uit hetzelfde hout gesneden. Is daarmee dan iedereen gelijk? Nee, natuurlijk niet. We hebben allemaal onze eigen identiteit. Maar ook die identiteit laat zich niet inperken door een gemeentegrens.

Speelbal van het pluche

Even terug naar de voorgenomen fusie tussen Heerlen en Landgraaf. Door de al dan niet doordachte zet van gedeputeerde Koopmans wordt de druk stevig opgevoerd. De politieke verhoudingen komen op scherp te staan. De discussies tussen voor- en tegenstanders op Internet laaien weer op. Inwoners van Landgraaf en Heerlen worden op deze manier de speelbal van het pluche. In en in triest. Het moge duidelijk zijn dat de top-down benadering die in dit hele proces tot nu toe is toegepast faliekant heeft gefaald. Laten we het daarom een halt toeroepen en wel nu!

Referendum dan maar?

Ik zie nog maar één oplossing om uit deze nachtmerrie te komen: laat het volk spreken. Ik ben geen voorstander om voor elk wissewasje een referendum te houden maar ik vrees dat we in deze kwestie geen andere keuze meer hebben. Let wel, een referendum gaat alleen werken als het volk duidelijke voorlichting krijgt over de gevolgen van een fusie. En praat daarbij niet over geldpotjes hier en aanpakken van sociaal-economische problemen daar. Nee, maak het concreet voor de mensen. Want, hoewel ik eerder in dit stuk al blijk gaf een voorstander te zijn van een fusie, ik ben wel van mening: beter geen fusie dan een fusie die ons door de strot wordt geduwd.

Gemeente Landgraaf en Heerlen: Pak de handschoen op!

Over de schrijver

Jan Widdershoven

woont met vrouw en twee kinderen in Heerlen. Werkt parttime als software tester en de rest van de tijd houdt hij zich bezig met schrijven in de breedste zin van het woord. Sinds 21 juni 2019 is Jan voor twee jaar benoemd als Stadsdichter van Heerlen. Misschien ken je Jan ook als de andere helft van het duo Peul Jan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.