Dienst PLICHT? Klaarstomen voor het ‘echte’ leven.

In Verhalen door Frits Hartgerink1 Reactie

Dienstplicht

Jawel, ik ben nog dienstplichtig geweest (lichting 91-3, eerst opleiding tot hospik in Hilversum en daarna naar Seedorf, Duitsland). Met het gevaar dat ik als een oude man klink, het is jammer dat deze dienstplicht ooit is afgeschaft. Ik denk dat het niet verkeerd is als jongeren van nu een jaar lang uit hun veilige omgeving komen en wat discipline in hun mars krijgen. Discipline en respect! Zou niet verkeerd zijn.

inParkStad Advertentie

De filmpjes van mensen die zogenaamd onrechtmatig worden aangehouden en zelfs “mishandeld” worden vliegen je om de oren op internet. Misschien kunnen zij de (mobiele telefoon) camera ook eens op zichzelf richten en de hand in eigen boezem steken? Wat gaat er vooraf aan zo’n aanhouding? Oh zeker, ook ik ben wel eens staande gehouden. Zo heet dat, het is niet direct een aanhouding. Of en hoe het dan wel of niet escaleert, ligt naar mijn bescheiden mening voor 99% aan het gesprek wat dan volgt. Allereerst spreek je de agent aan met u. Goh? Raar? Ik ben nog opgevoed met het idee dat je iedereen die ouder of in functie is, met u aanspreekt. Tegenwoordig blijkt dat vreemd. Zelfs onze premier hoorde ik laatst zeggen “Hoi, ik ben Mark!” Waarom? Is respect dan een vreemd iets geworden?

Ome Jan

Na mijn dienstplicht heb ik een paar maandjes in de bouw gewerkt, samen met de vader van een vriend van me. Hij zei toen dat ik hem nu niet meer met u hoefde aan te spreken maar gewoon “je” en “jij” mocht zeggen. Maar dit voelde raar Onnatuurlijk. Uiteindelijk hebben we afgesproken dat ik hem vanaf dan “ome” Jan zou noemen. Dat klonk in mijn oren logischer. Ook op scholen spreekt iedereen de leerkracht met zijn voornaam aan. Op vervolgopleidingen kan ik dat nog begrijpen maar ook op de lagere en middelbare school? Dus… Je begint al door de agent met u aan te spreken. Als hij je vragen stelt antwoord je gewoon, op normale toon. Geen ‘Wie ben jij dan?’ of ‘Doe normaal,man’.

Nee, je gaat hem ook niet direct filmen. ‘Ik mag dat! Het is een openbare weg’ (zucht, ja hoor, wegmisbruikers hebben we allemaal wel eens gezien) en ‘ik heb het récht op…’ Je gaat niet dreigen, geen scheldwoorden gebruiken of fysiek contact met de agent in kwestie maken. Werk gewoon mee dan zal de agent ook gewoon meewerken. ‘Behandel een ander zoals jij ook behandeld wilt worden’, toch?

In de boeien

Ik zie in die filmpjes dat hele groepen mensen veel te dichtbij en staan te filmen terwijl ze de politie compleet verrot schelden! Is dit dan “normaal”? Ik kan me best voorstellen dat dit bedreigende situaties creëert. Maar dit geldt voor beide partijen! Meestal gaat, in deze filmpjes, de persoon die aangehouden wordt volledig in verzet. ‘Je mag mij niet aanraken!’, terwijl hij of zij zelf slaat en/of weigert mee te werken. En ja, als je besluit je er mee te bemoeien, je in de discussie van een ander met de agent, probeert te mengen en weigert de aanwijzingen van de politie op te volgen. Tja, dan is de kans groot dat jij even later ook met handboeien om achterin de politieauto zit. Vind ik niks vreemds aan. Jij wel?

Natuurlijk zullen er rotte appels in het politiekorps zitten. Tuurlijk. Die kom je in iedere beroepsgroep tegen. Maar ik denk zelf dat het probleem niet zozeer zit in het etnisch profileren van bijvoorbeeld bevolkingsgroepen maar in de houding van mensen naar de politieagent in kwestie (blank, donker, aziatisch. Maakt niet uit.) Doe normaal en de agent zal ook normaal doen. Of ben ik nou naïef? Denk ik hier te makkelijk over?

Pubers met discipline

In militaire dienst waren wij ook geen brave jongetjes. Geloof me, we hebben wat onzin uitgehaald en ‘het kader’ regelmatig tot wanhoop gedreven. (Kom ik vast nog wel een keer op terug) We waren op een ‘gezonde’ manier opstandig. Dat hoort er ook bij. Zet een groep ‘net niet meer’ pubers bij elkaar in een gebouw en probeer die eens wat discipline bij te brengen. Ik geef het je te doen. Maar toch, je toonde respect. Aan mensen in een hogere rang, aan mensen in verschillende functies maar ook aan elkaar. Deed je dat niet dan hadden zij wel methodes om dat er ‘in te rammen’. En nee, dat bedoel ik niet letterlijk. Strafwacht, een geldboete, exercitie. Ze verzonnen wel wat. Je paste je aan of je had een paar héél vervelende maanden voor de boeg.

Daarnaast had je ook nog de groepsdynamiek. Het kwam wel eens voor dat de complete groep ‘gestraft’ werd voor iets wat jij geflikt had. De blikken en opmerkingen van je ‘kameraden’ zorgden er wel voor dat je het de volgende keer uit je hoofd zou laten. Je was verplicht je dagelijks te scheren. Je kleding zag er gewassen en gestreken uit. Je was op tijd. Geen smoesjes! Het kwam niet in je op om terug te praten of niet mee te werken. Tuurlijk had je rechten, maar daarnaast minimaal even veel plichten. En gek genoeg hoor ik daar nou nooit iemand om roepen. Ik denk dat veel jongeren hier baat bij zouden hebben. De puntjes op de i bij de opvoeding. Voor je klaar bent voor het ‘échte’ leven. Ik weet dat het mij in ieder geval goed heeft gedaan. Geloof me, ik ging morgen weer.

Over de schrijver

Frits Hartgerink

inParkstad columnist met het hart op de tong. Zijn herkenbare verhalen vol humor zetten aan tot nadenken, maar altijd met een knipoog.

Eén reactie op “Dienst PLICHT? Klaarstomen voor het ‘echte’ leven.”

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.