Het Eurekamoment van Frits Hartgerink: de Shoarmataxi

In Verhalen door Frits Hartgerink1 Reactie

Frits Eureka

Eureka! Op sommige momenten in je leven krijg je een briljante ingeving. In stripverhalen verschijnt dan “pling” een lampje boven de hoofdrolspeler en dan weet iedereen “die heeft wat bedacht”. In het dagelijks leven komt dit lampje helaas niet tevoorschijn, maar toch. Op het moment dat het idee door mijn hoofd schoot leek het om mij heen stil te worden en wist ik gewoon dat dit briljant was! Wat zeg ik? Geniaal! Een idee zó simpel (edoch geweldig) dat het een wonder mag heten dat niemand hier eerder op was gekomen! Edison had zijn gloeilamp, Alexander Bell de telefoon. En ik? Ik had de Shoarmataxi!

inParkStad Advertentie

Uiteraard kreeg ik deze ingeving in beschonken toestand. (Eet er ooit wel eens iemand Shoarma als hij nuchter is? Echt??? ) Sowieso komen de beste ideeën met wat alcohol op. Oké, eenmaal nuchter blijkt niet elk idee even geweldig of überhaupt haalbaar. Maar ook hier heb ik een theorie over. Die zal ik eerst nader toelichten.

Een hoger level halen

Drie vrienden gaan samen een biertje drinken in het café. Eentje is de Bob, die drinkt spa. De twee andere vrienden gaan wel drinken. Ze drinken een biertje of drie en bereiken level 1. Level 1 is niet zo erg. Dat is voor omstanders nog best te volgen. Ze drinken nog een paar biertjes en bereiken level 2. Nog een paar en dan zitten we op? Jawel, level 3. Mensen op level 1 (of lager) kunnen het gesprek tussen beide heren amper nog volgen! “We gaan de Elfstedentocht op de waterfiets doen deze zomer!” (En nee, dit voorbeeld heb ik niet verzonnen). Iedereen op “level 3” zal dit een geweldig plan vinden! “Ja, radio mee, een koelbox vol met bier en dan gaan we dat doen. Leuk!” (Mensen op level 3 zijn automatisch ook luidruchtiger).

De derde vriend (de Bob) zal nog proberen in te brengen dat “dit écht, écht héél ver is”, maar mensen op “level 3” weten mensen die niet op “hun level” zitten prima te negeren! Andere mensen in de bar “op level 3” begrijpen uiteraard wél waarom dit een goed idee is en zullen misschien nog ideeën aandragen of geven aan mee te willen. Zo kunnen we doorgaan. Level 4 (brazelen, onverstaanbaar) en uiteraard ook level 5 (maar die raad ik niemand aan).

We gaan even een week verder. Dezelfde drie vrienden zitten weer aan de bar. De gehele week heeft niemand ook maar met één woord gerept over de Elfstedentocht totdat level 3 weer bereikt wordt. En opeens valt het iedereen in. “Gaat dat nou door, dat we de Elfstedentocht op de waterfiets doen?”

Shoarmataxi

Maar even terug naar mijn Shoarmataxi. Ik zal de situatie even schetsen. Ik ben op stap in livecafé Woetsjtock in Brunssum. Gezellig, met goede muziek. Leuk gezelschap, lekkere drankjes en dan… rond een uur of twee krijg ik honger. Ik haal mijn jas en begin aan de terugwandeling. Het is koud, regenachtig en de wandeling zal een minuut of twintig in beslag nemen. Ik loop langs een shoarmazaak en de geur doet me watertanden. Ik loop naar binnen en wil een broodje bestellen. Maar ja, om hem daar in mijn eentje op te eten (de anderen zijn in de kroeg gebleven) is ook weer zo wat. Als ik hem mee neem dan is het eten koud voor ik thuis ben.

Pling, Eureka

En dan…. PLING! Ik kijk de meneer achter de toonbank aan en hoor de briljante zin uit mijn mond komen: ‘Bezorgen jullie ook?’
‘Euh…ja!’
‘Mooi!’ (Komt ie!) ‘Mag ik dan meerijden?’

Om me heen valt het stil. De mensen die zitten te eten kijken op. De meneer achter de toonbank kijkt zijn collega vragend aan. ‘Anders heb je kans dat ik nog niet thuis ben als jullie voor de deur staan’, leg ik mijn vraag uit.
‘Euh….’
Ik zet mijn vriendelijkste glimlach op.
‘Euh… Ja, dat moet wel kunnen, denk ik.’
Iedereen in de shoarma tent begint te lachen. ‘Wat een goed idee’, roept iemand door de zaak. ‘Respect!’. En dat, dat was mijn moment van genialiteit. Kort, dat is zeker. Gaat mijn idee de wereld veranderen? Absoluut niet. Maar toch, I rule!

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Het heeft me heel wat wandelingen en taxigeld bespaard. Voor een tientje kwam ik iedere keer thuis MET een lekker warm broodje shoarma! Helaas had ik geen patent op mijn idee aangevraagd en hoorde ik meer en meer van mensen dat ze mijn idee hadden “gestolen”. Half Brunssum bestelde een broodje shoarma na het stappen en liet zich daarna thuis afzetten! Het duurde dan ook niet lang totdat het niet meer werkte. ‘Bezorgen jullie ook?’ ‘NEE! NEE! NEE! Ga maar lopen. Je kunt naar huis gaan en dan bestellen of je krijgt het hier mee. We zijn verdomme geen Brunna taxi!’ Ondanks dat ik nu weer twintig minuten moest lopen kon ik een glimlach niet onderdrukken. Inmiddels is het best al weer een tijd geleden dat iemand dit geprobeerd heeft. Ik zou zeggen. Wie durft het weer eens te vragen het komend weekend? Mijn toestemming heb je!

Over de schrijver

Frits Hartgerink

inParkstad columnist met het hart op de tong. Zijn herkenbare verhalen vol humor zetten aan tot nadenken, maar altijd met een knipoog.

Eén reactie op “Het Eurekamoment van Frits Hartgerink: de Shoarmataxi”

  1. Mooi stuk Frits! Bij Tweety zullen ze niet blij zijn als je binnenloopt, dan denken ze: Oh nee, die ‘taxi-meneer’ weer. Als ik Tweety was zou ik als antwoord geven: “onze bezorgdienst neemt alleen in de pan gebakken vleeswaren mee, maar zo’n grote pannen hebben we niet” ha ha. Tot snel weer, in Woetsjtok! Groetjes, Marjo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.