Heron: door het oog van de reiger

In Verhalen door Paul DolhainPlaats een reactie

Een hele goedemiddag Heron. Hoe wil je eigenlijk aangesproken worden? Als Heerlen Heron, Reiger Heron of gewoon Heron?
‘Officieel is het Heerlen Heron, maar ik vind het allemaal prima. Laten we het op Heron houden, voor je het weet heet ik straks Parkstad Heron.’

inParkStad Advertentie

Nou Heron, je bent nu al enige tijd bekend met onze stad. Hoe bevalt het eigenlijk?
‘Het bevalt me tot nu toe uitstekend! Ik sta dan ook op een ontzettend mooi plekje; van hieruit kan ik alles goed overzien. En wat me vooral aanspreekt is dat ik elke dag weer nieuwe mensen zie die onze stad bezoeken met de trein. Dat maakt het erg gezellig!’

Fijn om te horen. Aan jou kunnen we natuurlijk ook het beste vragen hoe het gaat met de nieuwe dienstregeling van Arriva?
‘Ik heb daar wel kijk op ja, ik sta er toch! Hoe zal ik het eens netjes formuleren? De treinen van Arriva rijden keurig op tijd… Alleen stroken die tijden niet helemaal met wat in het spoorboekje staat vermeld.’

Dat klinkt als een echte Nederlandse dienstregeling. Zijn er nog zaken echt mis gegaan?
‘Alleen de stoptrein tussen Heerlen en Landgraaf dreigde deze week volledig te ontsporen, maar die heeft uiteindelijk alleen wat vertraging opgelopen. Ze onderzoeken dat nu, maar dat komt wel goed. Het lijkt er in eerste instantie op dat de achterkant van de trein niet precies deed wat de voorkant van de trein verlangde. Een CDA’tje noemen ze dat bij de spoorwegen.’

Een CDA’tje? Nog nooit van gehoord.
‘Corrigeren Door Afdwingen. Appeltje Eitje.’

Prettig dat toch alles goed komt. En het uitzicht, hoe bevalt dat?
‘Het uitzicht is perfect. Ik zit hier letterlijk tussen oud en nieuw Heerlen in. Een ontzettend fijne plek. Elke dag zie ik de hijskranen bouwen aan een nieuw Heerlen. Dat zie ik graag. Als ik zo naar mijn geestelijke vaders luister, sta ik daar ook symbool voor.’

Je hebt inderdaad twee vaders. Werd je daar in het begin niet mee gepest door de andere Murals?
‘Waar kom jij nou mee aanzetten Paul? Allereerst is pesten niet meer van deze tijd, daar moet je ontzettend mee opletten. Ten tweede hebben meer Murals twee vaders, dus dit is een beetje een vreemde vraag.’

Sorry Heron, ik ben ook wel eens een rare vogel. Maar, je bent de eerste crowdfund-Mural. Dat maakt je wel uniek!
‘Klopt ja, het schijnt dat er zelfs nog mensen wilden doneren, terwijl de financiën al lang rond waren. Dat geeft me wel een heel rijk gevoel. Daardoor voelde ik me ook gelijk helemaal thuis hier in Heerlen.’

Vincent en Dave, jouw geestelijke vaders, hebben bewust gekozen voor zwart en wit, terwijl de meeste murals in Heerlen juist veel kleur hebben. Is dat een bewuste keuze van ze geweest?
‘Absoluut! Wat overigens niet wil zeggen dat ik geen kleurrijk persoon ben. Maar Vincent maakt vrijwel alles in zwart en wit. Tevens staat zwart wit ook voor de geschiedenis. De geschiedenis waaruit ik herrijs.’

Je laat nogal wat spullen achter. Het is me nogal een bende waar je je doorheen moest worstelen als feniks.
‘Het is de spreekwoordelijke as waaruit ik herrijs. Afgebeeld in objecten uit de regio, maar ook alledaagse voorwerpen. De kijker mag er zijn eigen verhaal in ontdekken. Elke keer zie je weer iets meer en ontdek je weer een ander stukje van een nieuw verhaal.’

Je zult je niet eenzaam voelen in elk geval.
‘Dat is waar. Ik heb genoeg om me mee te amuseren. Heb ik zin in een muziekje dan pak ik mijn gitaar. Heb ik honger, dan pak ik de BBQ er even bij. Wil ik even weg, pak ik de fiets. Van alle gemakken voorzien!’

Bedankt voor dit fijne gesprek Heron. Zijn er nog zaken die je wilt melden?
Ik wil iedereen bedanken die mij mogelijk heeft gemaakt! Niet alleen Vincent en Dave, maar ook iedereen die energie en geld in mij gestoken heeft. Ik zal mijn uiterste best doen om er zo trots mogelijk op te staan.’

Ja… je kunt geen kant op, dus zo moeilijk zal dat niet zijn, hè?
‘Moest jij niet nog ergens anders heen Paul?’

Klopt ja… ik moet naar de ezel op het Pancratiusplein. Eens vragen hoe hij de carnaval
tegemoet ziet. Maar daarover volgende maand meer…
‘Jij werkt toch op het Pancratiusplein, of niet? Jij bent zo’n beetje de enige Heerlense horecamedewerker die geen prins of adjudant is geworden, voel jij je niet eenzaam?

Dag Heron! Tot snel!

Over de schrijver

Paul Dolhain

interviewt voor inParkStad elke maand een markante plek in Heerlen. Op maandag kun je hem vlak voor de lunch horen op L1 radio waarin hij terugblikt op de afgelopen week. Je herkent hem misschien ook van de And're Hazes Band en als één helft van het duo Peul Jan. Kijk ook eens op zijn site.

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.