I love you tot het verrek!

In Heerlense Helden, Verhalen door Robert Nijboer3 Reacties

Moet er een straat vernoemd worden naar Sjef Diederen? Sterker nog, moet het huidige Gebrookerplein omgedoopt worden tot het Sjef Diederenplein? Een discussie die momenteel Hoensbroek in tweeën splijt! De ene helft vindt dat dit allang had moeten gebeuren terwijl de andere helft van mening is dat dat wat overdreven is… Ikzelf sluit mij bij de eerste groep aan. (tekst: Frits Hartgerink)

inParkStad Advertentie

Sjef Diederen…. Geneet van het leeve

Zing de eerste regel en elke Limburger weet de tweede regel af te maken. Een evergreen noemen ze dat! Ik krijg zelf iedere keer nog een brok in mijn keel als ik het nummer hoor. Op mijn trouwdag (ben inmiddels alweer een paar jaar gescheiden) heeft mijn moeder tijdens het eten het glas geheven en sprak ze uit dat dit woorden waren om bij te leven. Een motto wat je iedere dag even door je hoofd moet laten gaan… “Geneet van het leeve zo lang es het kan….” Ze begon te zingen en ik zag dat het haar pijn deed, net als mijn vader… Zij hadden het gedaan! Genoten zo lang als het kon! Vier maanden later overleed ze… Nu moesten wij het doen! Okee, ons “geneeten” duurde, achteraf gezien, wat minder lang maar toch… Ik snap de boodschap!

Eric

Eric, ik mag wel zeggen een van mijn beste vrienden, speelde altijd een van de Sjef Diederen evergreens op zijn gitaar. Als anderen mooie nummers inzetten (“Wish you were here”, “Hotel California”) dan nam hij daarna de gitaar over en zette vol enthousiasme in:
“My lovely schnoebel
how do you doedel?.
“I love you tot het verrek…
You make me knettergek!”

(Okee, misschien was het Engels van dhr. Diederen niet zijn sterkste kant….)

If you will mary me… Dan bin I blie…” Wie? Wat? Huh????
En dan vertelde Erik vol trots dat dit “Afcent girl” van Sjef Diederen was! Geweldig!

En toen werd Eric ziek… Kanker…een hersentumor… Bam! Een klap in het gezicht. Optimist als hij was ging hij niet met de pakken neerzitten. Hij was krachtig en strijdvaardig! “Ik ben nog lang niet klaar hier!” Zijn humor bleef de boventoon voeren en was ongeëvenaard! Zijn laatste woorden aan mij? (Wijzend) “Hahaha, jij moet tot je 67e werken…” Enkele dagen daarna overleed hij. Aanstaande November al weer 5 jaar geleden en er is geen dag voorbij gegaan zonder dat ik even aan hem terugdacht.

Maar even terug naar Sjef Diederen

Toen Eric fysiek achteruit ging begon hij steeds meer zaken te vergeten. Zo ook de accoorden van “Afcent girl”. Een paar dingen herinnerde hij wel… Maar verder? Sandra, een goede vriendin van ons, kwam met de oplossing. Ze wist waar dhr Diederen woonde en trok de stoute schoenen aan. Ze legde hem kort de situatie voor maar een artiest als Sjef Diederen heeft natuurlijk de juiste bladmuziek niet direct bij de hand. Een paar dagen later heeft ze hem dus thuis opgehaald en zijn ze samen naar Erik gegaan. Eric lag in een stoel bij het raam, een warme deken over zich heen en dhr Diederen zat naast hem met gitaar. Samen zongen ze het ene liedje na het ander. “Wie ich nog een jungske woar…” “n heulands liedje” en natuurlijk kwam ook “Afcent girl” een keer of 4 keer langs. Het vermoeide Eric zichtbaar maar hij genoot met een glimlach van oor tot oor.

Ja, zo’n man was Sjef Diederen! Een man van de mensen! Geen artiest maar een troubadour! Een gevoelsmens die (ook al ging zijn eigen gezondheid op dat moment ook sterk achteruit) niets te veel was. Ik denk dan ook dat er veel meer mensen zijn die een bepaald gevoel krijgen bij bepaalde liedjes van hem. Maar één tekst van hem heb ik nooit gesnapt. In het nummer “Ich wil frikadelle” zingt hij “Ein mit mosterd en een speciaal…” Een frikandel met Mosterd???? Echt????

Moet het Gebrookerplein omgedoopt worden tot het “Sjef Diederenplein”? Of, zoals het er nu uitziet dat er een parkje zijn naam mag dragen? Absoluut! Naar mijn bescheiden mening had dit allang gebeurd moeten zijn! Of een standbeeld, op z’n minst! Waarom? “Want sjtraks as het te laaaot is, dan hubste sjpiet der van….

3 reacties op “I love you tot het verrek!”

  1. Hele mooi woorden , ik hoop toch zo er iets special herinnering voor Sjef Diederen komt , zijn liedjes zijn zo mooi, warm , humoristisch en nog veel meer
    Ik heb hem bij allerlei gelegenheden mogen hoeren en of zien zingen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.