A Royal with cheese

In Verhalen door Robert Nijboer1 Reactie

a Royal with cheese

Daar zat ik dan, achterop de fiets van mijn vader. Ik vond het maar wát spannend! Voor het eerst in mijn leven naar de bioscoop! Nee, nog niet naar die Royal in de “Grote stad” (Heerlen) maar gewoon naar die “kleine” Royal in de Nieuwstraat in Hoensbroek. Een minder indrukwekkend gebouw dan de “grote”, gelegen tussen twee winkels, maar toch… Een échte bioscoop!

inParkStad Advertentie

We kochten een kaartje en gingen naar binnen. Cola en popcorn op schoot en met open mond staren naar dat ENORME scherm waar nog niets op te zien was. Prachtige stoelen waar je compleet in wegzakt, zwaaien op klasgenootjes die verderop met hun ouders zitten. En toen doofde het licht. Het doek lichtte op en….. een kwartier later stonden we buiten. Ik, huilend en half in paniek, mijn vader geërgerd (wat hij zichtbaar probeerde te verbloemen maar de zucht waarmee hij de fietsensleutel in het slot stak sprak boekdelen.) Op de fiets naar huis!

“Al terug?” zei mijn moeder verbaasd toen we binnen kwamen. “Hij was bang voor de krokodil!” gniffelde mijn vader “en hij had zich er nog zo op verheugd!” Toch blijf ik er bij! De krokodil uit “De Reddertjes” (We hebben het over het jaar 1977) wás ook doodeng! Dat meisje in die film vreselijk zielig! Getraumatiseerd voor het leven! Nee, mijn eerste bioscoopervaring was geen succes…. Maar, geloof me, dat is later goed gekomen…

Ouwe leem

Iedere zondagmiddag ging ik met vriendjes naar de bioscoop, Het leuke daar was dat ze alles door elkaar draaiden en ook gerust trailers vertoonden van de meest brute horrorfilms voor ze “Grease 2” vertoonden! Ik heb daar films gezien die al lang uit de bioscoop verdwenen waren. “For a few dollars more”(1965 oorspronkelijk uitgebracht), “Way of the dragon”, (Bruce Lee, 1972), “De vier vuisten op safari (Bud Spencer en Terrence Hill!!!) maar ook “nieuwe” films als “ET” of “Annie”.

Het grappige was dat “we in Hoensbroek” een paar maanden moesten wachten totdat deze “in Heerlen” uit roulatie gehaald werden. Maakte dat iets uit? Welnee! Ik kreeg in die tijd vijf gulden zakgeld per twee weken! Voor 4 gulden zat je in de film en dan had je na afloop nog een gulden over voor een ijsje bij “Franco”. Woohoo! Dit was mijn jaar, 1982! Om de week naar de bios!

Van film naar video

Helaas, in 1983 was het uit met de pret! De Royal sloot haar deuren en Hoensbroek was zijn laatste bioscoop kwijt! Gelukkig zaten we inmiddels in het videotijdperk en kon je bij Koenen-Bams videofilms huren! Maar toch… Het had natuurlijk niet dezelfde impact als dat je een film in de bioscoop zag…

De grote stad

We skippen even door naar het jaar 1984… Ik zit in de bus met mijn moeder richting Heerlen. Kleren kopen! Hell on earth met een jongetje van 11 natuurlijk! Maar mijn moeder had een geweldig plan! “Als jij DE HELE MIDDAG lief bent gaan we naar afloop naar de film!” Stuiter de stuiter! Rennend door de tunnel onder het station naar de “grote” Royal! De film draait om vier uur en het is nu al twee uur! U begrijpt, de aansluitende twee uur gedroeg ik me voorbééldig! “Tuurlijk mam! Helemáál geen probleem om nóg een broek te passen!”

Een nog grote scherm

Twee uur heeft nog nooit zo lang geduurd! En toen… ein-de-lijk naar de Royal! Whoah! Dit was een andere “Royal” dan ik gewend was! Wat een enorm gebouw! Wat een keuze aan snoep! Wat een enorme zaal! We namen plaats, cola en popcorn op schoot en met open mond staren naar dat NOG GROTERE scherm waar nog niets op te zien was. Prachtige stoelen waar je nog dieper in wegzakt, zwaaiend op klasgenootjes die verderop met hun ouders zitten. Dan dooft het licht. Het doek licht op en….. twee uur later staan we buiten. Een grote glimlach op ons gezicht.

Daarna terug met de bus naar huis en de laatste meters die we moesten lopen keihard zingend: “Had ik maaaar iemand om van te houwuuuuh….”, “Ciske de rat” was geweldig! En deze Royal, hier zouden ze me nog vaak zien! “Back to the future”, “Terminator 2” , “Titanic” (2 keer!) en “Pulp fiction”, de filmkenners onder U herkenden de titel van dit stuk natuurlijk al! Ik heb er van genoten.

En nu…Nu is deze Royal ook niet meer… Tuurlijk, de kwaliteit van de films in de “nieuwe” bioscopen is vele malen beter. 3d… trillende stoelen… noem het maar op. Maar toch… als ik dat prachtige pand van de Royal zie als ik door Heerlen wandel, neurie ik nog steeds dat melodietje dat ik destijds met mijn moeder zong toen we daar naar buiten kwamen… “Twee zachte armen ooooom me heeeeejjjjn”…..

(Tekst: Frits Hartgerink)

Eén reactie op “A Royal with cheese”

  1. Leuk verhaal! Dank voor het delen.

    Nooit geweten dat de Hoensbroekse Royal nog tot 1983 open was. Ik herinner me alleen een gesloten bioscoop. Maar ik was destijds ook nog heel jong (van 1978), dus wellicht ben ik het gewoon vergeten.

    De chique Royal in Heerlen roept bij velen herinneringen op. Het is een bijzondere bioscoop met een bijzondere geschiedenis. Ik hoop dat ik mijn zoon ook ooit deze sfeer kan laten ervaren.

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.