Een mens is pas vergeten als zijn naam vergeten is

In Verhalen door Robert NijboerPlaats een reactie

Stolpersteine Heerlen

Op 25 augustus 1942 wordt de eerste groep joden vanuit Heerlen gedeporteerd naar de Duitse vernietigingskampen. Velen zullen daarna volgen. Er is in Heerlen niet veel meer te vinden wat daaraan herinnert. Wel nog te vinden zijn de zogeheten ‘stolpersteine’ van de Duitse kunstenaar Gunther Demnig. Hij brengt gedenktekens aan in het trottoir voor de huizen van mensen die door de nazi’s verdreven, gedeporteerd, vermoord of tot zelfmoord gedreven zijn. Het is een herinnering aan de Holocaust in de Tweede Wereldoorlog. Op deze manier blijft ook voor de toekomstige generaties de herinnering aan deze donkere periode bestaan.

inParkStad Advertentie

De stolpersteine die in Heerlen te vinden zijn, zijn mogelijk gemaakt door Stichting Lodewijk Foijer. Naast het realiseren van deze gedenkstenen probeert te stichting de herinnering aan de verschrikkelijke gebeurtenissen uit de Tweede Wereldoorlog levendig te houden. Ze doet dit onder meer door de jeugd zo veel mogelijk bij alle projecten te betrekken. Er lopen inmiddels projecten waarbij Bernardinus, St. Jan, Grotius en Sintermeerten betrokken zijn.

Leerlingen van het Bernardinus College maakten een wandelroute langs enkele van de stolpersteine. Het bijbehorende document geeft verdere achtergrond informatie. De informatie is niet meer helemaal up-to-date, maar het blijft een indrukwekkende wandeling.

Lodewijk Foijer

Een mens is pas vergeten, als zijn naam vergeten is
Lodewijk Foijer werd op 5 januari 1870 in Heerlen geboren. Hij was de zoon van Alexander Foijer en Rosa Wolf. Beide ouders overleden te Heerlen respectievelijk in 1884 en 1921. Ze hadden 7 kinderen (5 jongens en 2 meisjes) waarvan Lodewijk nummer 4 was. Lodewijk werd besneden op 12 Januari 1870. De andere kinderen waren Karolina, Herman, Herman 2, Johanna, Lazarus  en Lazarus 2. Ze overleden allen eerder dan Lodewijk. Lodewijk  was dagloner of boerenknecht. Hij was een arme vrijgezel. Een opvallend man kan het niet geweest zijn, want behalve het vermelde is er weinig over hem te vinden. Hij woonde op verschillende adressen. Een tijd lang zelfs in een soort keet. Zijn laatste adres was een kamer op Kruisstraat 83. Zijn fout was dat hij jood was. Alleen daarom werd hij op 14 mei 1943 in  Sobibor vergast. Hij staat symbool voor de vele mensen die alleen omdat ze jood waren gruwelijk werden vermoord. (Bron: St. Lodewijk Foijer)

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.